پریچهره

گرمی و میکده و عشق صواب است هنوز

مرهم سوز درونم می ناب است هنوز

هر که نوشد ز پیمانه ازل

بیخود از خویش و سبکبار و خراب است هنوز

نکشد شاهد مقصود به آغوش یقین

هرکه در رهگذر عمر به خراب است هنوز

ترسی از دردسر عشق نداریم هنوز

تا در این گوشه میخانه گلاب است هنوز

اندر این دیر خرابات که مستند همه

آنچه دل در طلبش نیست ثواب است هنوز

آن پریچهره که عاشق کش و خوش ناز و اداست

از بد حادثه در زیر نقاب است هنوز

 

                                    با تشکر از : مصطفی

 

             

با تو امشب تا خدا

در دلم یاد تو امشب عشق داری می کند

 

                             

                               اشک چشمان با دلم شب زنده داری می کند

یاد تو امشب میان واژه های شعر من

                               این   قلم   من   بس    رازداری   می کند

ای دریغا چشمه چشمان من خشکیده و تو

                              

                               گریه ات  بذر غمم را  آب یاری  می کند

هیچ کس امشب به شعرم جامه غم را ندید

                              

                                این دلم در سینه  گاهی  بی قراری می کند

با تو امشب تا خدا پر می کشم از بی کسی

                               

                               عشق در قلبم به یادت جان سپاری می کند

 

                                                         با تشکر از : مصطفی

شمع امید

چهار شمع به آهستگي مي سوختند

 

در آن محيط آرام صداي صحبت آنها به گوش مي رسيد

 

شمع اول گفت :من صلح و آرامش هستم

 

 هيچ کسي نمي تواند شعله مرا روشن نگه دارد

 

 من باور دارم که به زودي مي ميرم.

 

سپس شعله صلح و آرامش ضعيف شد تا به کلي خاموش شد.

 

شمع دوم گفت: من ايمان واعتقاد هستم ،

 

ولي براي بيشتر آدم ها  ديگر چيز ضروري در زندگي نيستم

 

 پس دليلي وجود ندارد که ديگرروشن بمانم.

 

سپس با وزش نسيم ملايمي ايمان نيز خاموش گشت .

 

شمع سوم با ناراحتي گفت: من عشق هستم .

 

ولي توانايي آن را ندارم که ديگر روشن بمانم .

 

انسان ها من را در حاشيه زندگي خود قرار داده اند

 

و اهميت مرا درک نمي کنند.

 

آنها حتي فراموش کرده اند که به نزديک ترين کسان خود عشق بورزند.

 

طولي نکشيد که عشق نيز خاموش شد .

 

ناگهان کودکي وارد اتاق شدو سه شمع خاموش را ديد ،گفت:

 

چرا شما خاموش شده ايد ،

 

 همه انتظار دارند که شما تا آخرين لحظه روشن بمانيد.

 

شمع چهارم گفت : نگران نباش مـن امـــيد هستم .

 

تا زماني که من وجود دارم

 

 ما مي توانيم بقيه شمع ها را دوباره روشن کنيم ،

 

 با چشماني که از اشک و شوق مي درخشيد ،

 

کودک شمع اميد را برداشت و بقيه شمع ها را روشن کرد. 

 

 نور اميد هرگز نبايد از زندگي شما محو شود .

 

 هر يک از ما در اين صورت مي توانيم

 

 اميد ، ايمان،آرامش و عشق را در  خود زنده نگه  دار.

                                                                              با تشکر ار : جواد

من هم نوشتم

گفت بنويس، گفتم با چه بنويسم قلم ندارم.

 

گفت با استخوانت بنويس ، گفتم مركب ندارم با چه بنويسم .

 

گفت با خونت بنويس، گفتم ورق ندارم بر روي چه بنويسم.

 

گفت بر روي قلبت بنويس ،گفتم چه بنويسم .

 

گفت بنويس دوستت دارم .

 

من هم نوشتم دوستت دارم، دوستت دارم ، دوستت دارم .

 

                           با تشکر از:  Amir_jigar96 @ yahoo.com

مسیحا [e-mail]

آرامش

مرا هیچ دوست می داری ؟

سالها پیش از این به من گفتی که" مرا هیچ دوست میداری؟"

 

گونه ام گرم شد ، شاد وسرمست گفتمت آری.

 

 باز دیروز جهد می کردی که زعهد قدیم یاد آرم ،

سرد و بی اعتنا ترا گفتم که"دگر دوستت نمیدارم"

 

ذره های تنم فغان کردندکه خدا را دروغ می گوید

 

 جز تو نامی ز کس نمی آرد جز تو کامی ز کس نمیجوید

تا گلویم رسید فریادی کاین سخن در شمار باور نیست

 

جز تو دانند عالمی که مرا ، دردل و جان هوای دیگر نیست

 لیک آرام ماندم و خاموش ، ناله ها را شکسته در دل تنگ

تا تپش های دل نهان ماند ، سینه خسته را فشرده به چنگ

 

در نگاهم شکفته بود این راز ، که"دلم کی ز مهر خالی بود؟"

 

 لیک تا پوشم از تو دیده من ،  بر گل رنگ رنگ قالی بود

 

 " دوستت دارم و نمیگویم تا غرورم کشد به بیماری

 

زانکه میدانم این حقیقت را که دگر دوستم....نمیداری...."

 

                                             با تشکر از : sampgena

دوست

دوست ، واژه است ، واژه اي که از لب فرشته ها چکيده است ،

 

 دوست ، نامه است ، نامه اي که از خدا رسيده است ،

 

نامه خدا هميشه خواندني ست ،

 

توي دفتر فرشته ها ، واژه ي قشنگ دوست ماندني ست.

 

                                                   با تشکر از : gozare_lahzeha

عاقبت هیچ

دقایق

نه از دريا وقايق می نويسم ، نه از زخم شقايق می نويسم

 

به ياد لحظه هاي باتو بودن ، به يادآن دقايق مي نويسم

 

siavash8471

من از شوق تو لبریز سکوت

چه سکوتی است اینجا و صدایی نیست که چشمان ترا از دم این شعله خواب

به  تماشای  سپهر باز کند نیست در این کلبه آوار دلی و هنوز شیشه پنجره ها

مه  دارند  و تو هر وقت  که  بخواهی  نفسی  تازه  کنی یک دمی خواهی دید

پشت  آن پنجره  را  و  در آنجا  بلندای نسیم را می بینی که به پهنای دو کوه

 

می رقصند و سپیدار  بلند همه جا  گسترده  است آسمان  صاف و پر از شعر

 

شده  است و چمن نرم و لطیف و پر است  از شبنم آفتاب پر از حس بهاران

 

شده است و دلم غوغای سحر را دارد و من از شوق تو لبریز سکوت.

 

                                                                     با تشکر از :sampgena

مال من و مال تو

 

هر چي  آرزوي  خوبه  مال  تو

هر چي كه خاطره داريم مال من

اون روزاي عاشقونه مال تو

اين شباي بيقراري  مال من

منمو حسرت با  تو ماشدن

تويي وبدون من رها شدن

تو نگاه آخر تو آسمون  خونه نشين بود

دل تو شكسته بودن همه قصه همين بود

كاش مي تونستم با تو باشم

مثل سايه مثل رويا

اما بيدارم ومثل تو تنهاي تنها

                                                 با تشکر از :نسترن

بی عنوان

سالها   بود   تو  را   مي کردم

 

همه شب تا  به  سحرگاه دعا !

 

ياد  داري  که  به من ميدادي؟

 

درس  آزادگي  و مهر و وفا ؟

 

همه کردند  چرا  من  نکنم ؟

 

وصف روي گل زيباي تورا !

 

تا  ته دسته  فرو خواهم کرد

 

خنجر خود به گلوگاه نگاه !

 

 تو اگر خم  نشوي تو  نرود

 

 قد رعناي تو از  اين  درگاه

 

                                                            با تشکر از: کامیار

 

 

ناز

نازم  به  ناز آن کس که ننازد  به  ناز خويش ،  ما را به ناز فروشان نياز نيست

 

تا خدا بنده نواز است  به  بنده  چه  نياز  است .

 

 با تشکر از : [e-mail]

عرشان

نگاه تو

نقطه اش با خودت

در جواب پرستوی مریم

دیگر مرا  به  معجزه دعوت نمی کنی           

 

با  من  ز درد حادثه  صحبت  نمی کنی

 

دیریست  پشت  پنجره  ماندم  ردشوی           

 

اما   تو   مدتی ست   اجابت   نمی کنی

 

قولی که داده ای به من ازیاد برده ای                  

 

گفتی  زباغ  پنجره  هجرت  نمی کنی

 

بیمار عشق  توست  پرستوی روح  من                

 

ازین  مریض خسته  عیادت   نمی کنی

 

باشدبرو  ولی همه جا غرق عطرتوست     

 

      گرچه توهیچ وقت خرج صداقت نمی کنی

 

یک  بار  از   مسیر  نگاهم   عبور  کن                        

 

                                     آنقدر   دور  گشته  که   فرصت   نمی کنی

 

گل های  باغ  خاطره  در حال  مردنند          

 

به   یاس های  تشنه   محبت   نمی کنی

 

رفتی  بدون  آنکه  خداحافظی  کنی          

 

دیگر   به  قاب   پنجره  دقت  نمی کنی

 

امروز سیب سرخ رفاقت دلش گرفت                 

 

این  سیب را برای چه قسمت نمی کنی؟

 

یعنی  من  از مقابل  چشم  تورفته ام ؟  

 

                                این  کلبه را دوباره  مرمت  نمی کنی ؟

 

زیبا قرارمان  همه جاهرزمان که شد          

 

گرچه  تو هیچ  وقت رعایت  نمی کنی

 

 

                               با تشکر از : سارا

خانه من کجاست ؟

همه محو تماشای نگاهت

هرگز نمی هراسم

وای بر پرستو

هرگز نخواهم دید لحظه ای را که بر بالین گرم خوشی قدم زنم

 

آیا خواهم دید لحظه ای را که پرستو آوازی  بارانی بخواند

 

آیا هرگز دوستدار عشق را پیدا خواهم کرد

 

می دانم که هرگز رنگ زیبایی دنیا را نخواهم دید  ،

 

می دانم در اعماق دریا  هرگز مرجانی نخواهم یافت

 

آیا می شود دوباره چشم در چشم خورشید دوزم بی آنکه زهری بر چشمم وارد شود

 

آیا می شود در شبهای عاشقی دست مردم ساغر و قدح را نبینم

 

هرگز نمی توانند بر چوپان دروغگو نامی نیک نهند .

 

هرگز نمی شود در دنیا همه مردم را با هم ببینم

 

وای بر آنکه گوید مال من است چنین سرنوشتی که تا گوید از نحصی ها نصیبش شوند

 

وای بر پرستو که جای کفترم را در قلبم می گیرد ، وای بر پرستو

 

                                                                              

                                                                   با تشکر از : مریم

چی می شه پری من بشی

از در بیا توی هانیبال

این به اون در

تریبون و جمعیت

عقده جامعه