تبليغاتX
.

رستنی ها کم نیست من و تو کم بودیم


خشک و پژمرده و تا روی زمین خم بودیم


گفتنی ها کم نیست من و تو کم گفتیم


مثل هذیان دم مرگ از آغاز چنین درهم و بر هم گفتیم


دیدنی ها کم نیست من و تو کم دیدیم


بی سبب از پاییز جای میلاد اقاقی ها را پرسیدیم


چیدنی ها کم نیست من و تو کم دیدیم


وقت گل دادن عشق روی دار قالی


بی سبب حتی پرتاب گل سرخی را ترسیدیم


خواندنی ها کم نیست من وتو کم خواندیم


من و تو کم خواندیم من و تو وا ماندیم


وقت بیداری فریاد چه سنگین خفتیم


من و تو خم نه و درهم نه و کم هم نه که میباید با هم باشیم


من وتو حق داریم که به اندازه ی ما هم شده


با هم باشیم گفتنی ها کم نیست.

 

                                                                   با تشکر از :  نجوا

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در شنبه سی و یکم تیر 1385 و ساعت 19:15 |
 
+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در شنبه سی و یکم تیر 1385 و ساعت 17:39 |

گفتمش شیرین ترین آواز چیست؟ چشم غمگینش برویم خیره ماند


قطره قطره اشکش از مژگان چکید لرزه افتادش به گیسوی بلند


زیر لب غمناک خواند ناله زنجیر ها بر دست من گفتمش آنگه که از هم بگسلد


خنده تلخی بلب آورد و گفت آرزویی دلکش است اما دریغ


بخت شورم ره بر این امید بست و آن طلایی زورق خورشید را


صخره های ساحل مغرب شکست


من به خود لرزیدم از دردی که تلخ در دل من با دل او میگریست


گفتمش بنگر در این دریای کور چشم هر اختر چراغ زورقی است


سر بسوی آسمان برداشت گفت چشم هر اختر چراغ زورقی است


لیکن این شب نیز دریاییست ژرف ای دریغا شبروان در نیمه راه


میکشد افسون شب در خواب شان گفتمش فانوس ماه


میدهد از چشم بیداری نشان گفت اما در شبی اینگونه گنگ


هیچ آوایی نمی آید به گوش


گفتمش اما دل من می تپد گوش کن اینک صدای پای اوست


گفت ای افسوس در این دام مرگ باز صید تازه ایی را میبرند


این صدای پای اوست گریه ایی افتاد در من بی امان


در میان اشکها پرسیدمش خوشترین لبخند چیست؟


شعله ایی در چشم تاریکش شکفت


جوش خون در گونه اش آتش فشاند


گفت لبخندی که عشق سر بلند وقت مردن بر لب عاشق نشاند


من ز جا بر خاستم بوسیدمش

 

                                                                                با تشکر از : س ا م ج ن ا

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در شنبه سی و یکم تیر 1385 و ساعت 17:5 |

چون فصل بهار آمد با من به چمن بنشین


دامن مکش از دستم بنشین گل من بنشین


خوشخویی و گلرویی مهتاب سمن بویی


تا دل ببری از گل ای غنچه دهن بنشین


تو ماه منی یارا تا خیره کنی ما را


مریخ و ثریا را بر زلف بزن بنشین


بنشین که صفا داری گیسوی رها داری


گر مهر به ما داری چون مه به چمن بنشین


گردیم سمندت را صیدیم کمندت را


گیسوی بلندت را بر شانه فکن بنشین


ای گلرخ گلدامن پرهیز کن از دشمن


چون دوست شدی با من بر دیده ی من بنشین


ماه چمنی جانا چون یاسمنی جانا


سیمینه تنی جانا در پیش سمن بنشین


در پای تو چون خاکم نه خاک که خاشاکم


بنگر دل غمناکم آن را مشکن بنشین


من عاشق دلتنگم خوارم چون گل سنگم


بر گونه ی بی رنگم یک بوسه بزن بنشین


تو عطر وطن داری دانم غم من داری


گر شور سخن داری با من به سخن بنشین

 

                                                                             با تشکر از : طلا

 

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در شنبه سی و یکم تیر 1385 و ساعت 16:55 |

گلی که دست تو چیده پیش رومه

 

                    هنوزهم  بادبادکامون  لب  بومه

 

 

                                صدای پات میاد از اون سر دالون

 

                                                 میگی خوبی چی چیه وفا کدومه


بین ما هر چی بوده تموم شده

 

                   عشق این دوره چه بی دووم شده


                              دست سردت میگه اون روزها گذشته

 

                                              دیگه  عشق و عاشقی  از ما  گذشته


میگم آروم بشه دل تنها بمونه

 

                    می دونم دوره ی این حرف ها گذشته

 

                              کسی که زندگی شو باخته تو نیستی

 

                                                اون که با رنگ و ریا ساخته تو نیستی

 

اون منم تنها ترین تنهای دنیا

 

                  اون که خوب و بد و نشناخته تو نیستی

 

                                                                                 با تشکر از :  نجوا

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در شنبه سی و یکم تیر 1385 و ساعت 16:48 |

 

در انتهای هر سفر در آیینه


   دار و ندار خویش را مرور میکنم


                      این خاک تیره این زمین


                                پاپوش پای خسته ام


                                     این سقف کوتاه آسمان


                                          سر پوش چشم بسته ام


                                              اما خدای دل  ،در آخرین سفر

 

 

                                                      در آیینه به جز دو بیکرانه کران


                                                                          به جز زمین و آسمان


                                                چیزی نمانده است


                          گم گشته ام کجا


ندیده ایی مرا؟

 

                                                   تقدیم به : کمال  ،نسترن  ، جینا دیویس

 

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در سه شنبه بیست و هفتم تیر 1385 و ساعت 20:12 |

حرف آ (قسمت دوم)


برای دیدن قسمتهای  فرد به وبلاگ بی برنامه مراجعه شود .

 

http://bibarnameh.blogfa.com


 

۲۰)    آرامی و نرمی، بر هر چیزی وارد نشد مگر آن که او را زینت کرد.

                                                                         ( کنفسیوس)

 


 

۲۱)    آرزو و تمنا، نیمی از زندگی است و بی تفاوتی، نیمی از مرگ است.

                                                                        ( جبران خلیل جبران )

 


 

۲۲)    آرزوها همجون سایه ها هستند ، هرجند خورشید زندگی به غروب نزدیک تر

 

         می شود، آرزوها نیز درازتر می گردد.   

                                                                         ( امام علی(ع) )

 


 

۲۳)    آزاد کسی است که شهوات خود را ترک گوید.

                                                                         ( امام علی(ع) )

 


 

۲۴)    آزاد مرد، به وعده خویش وفا کند و چون نیرو یابد، از گناه دشمن درگذرد.

                                                                         ( امام علی(ع) )

 


 

۲۵)  آزاده، اگرطمع ورزد، برده است و برده ، اگر خرسند باشد، آراده است.

                                                                         ( سعدی )

 


 

۲۶) آزادی بدون امنیت ، چاقو به دست دیوانه دادن است.

                                                                ( ضرب المثل آمریکایی )

 


 

۲۷)   آزادی، تنها ارزش جاودانه ی تاریخ است.

                                                                         ( آلبرکامو )

 


 

۲۸)  آزادی، حق قومی است که شایستگی نگهداری آن را داشته باشند.

                                                                         ( مونتسکیو )

 


 

۲۹)   آزادی چیزی است شبیه سلامتی، این هر دو را تا از دست نداده ایم قدرشان

 

      را نمی شناسیم.                                                  ( ولتر )

 


 

۳۰)   آزادی حقیقی این نیست  که هر چه میل  داریم انجام دهیم ، بلکه آنچه را

       

        حق داریم، بکنیم.

                                                                         ( ویکتور کوزن )

 


 

۳۱)   آزادی، در بی آرزویی است.

                                                                         ( شمس تبریزی )

 


 

۳۲)   آزمندی، معیوب سازد و پستی آورد.

                                                                        ( امام علی (ع) )

 


 

۳۳)   آزادی، دریای متلاطم وطوفانی است. مردان ترسو، آرامش استبداد را بر این طوفان،

 

       ترجیح می دهند.

                                                                         (توماس جفرسن)

 


 

۳۴)   آزادی که نباشد، لقمه را هم بدون اجازه نمی توان برداشت.

                                                                        (ضرب المثل چینی)

 


 

۳۵)   آزادی و شرافت در پرتو قناعت به دست می آید.

                                                                      (حضرت محمد(ص) )

 


 

۳۶)   آسان ترین بازرگانی، خریداری و مشکل ترین آن ، فروشندگی است.

                                                                          (حضرت محمد(ص) )

 


 

۳۷)   آسان ترین کار، آغاز دشمنی است و سخت ترین کار، پایان بخشیدن بدان.

                                                                         (حضرت محمد(ص) )

 


 

۳۸)  آسایش آدمی، در زندانی کردن زبان است.

                                                                         (حضرت محمد(ص) )

 


 

۳۹)   آسایش بخیل، از همه کس کم تر است.

                                                                         (حضرت محمد(ص) )

          

                                                                                   ادامه دارد ... 

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در سه شنبه بیست و هفتم تیر 1385 و ساعت 19:45 |

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در سه شنبه بیست و هفتم تیر 1385 و ساعت 9:24 |

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در سه شنبه بیست و هفتم تیر 1385 و ساعت 9:22 |

روز مادر بر تمام زنان و دختران پاکدامن مبارک

 

کودکي که آماده تولد بود نزد خدا رفت و از او پرسيد:

 

 مي گويند فردا  شما مرا به زمين مي فرستيد ،

 

 اما من  به اين کوچکي و  بدون هيچ کمکي 

 

چگونه مي توانم براي زندگي به آنجا بروم؟

 

خداوند پاسخ داد : در ميان تعداد بسياري از فرشتگان ،

 

من يکي  را براي تو در نظر گرفته ام، او از تو نگهداري خواهد کرد.

 

اما  کودک هنوز اطمينان  نداشت که مي خواهد برود يا نه .

 

کودک گفت : من در اینجا در بهشت ، هيچ  کاري جز خنديدن

 

و آواز خواندن  ندارم و  اينها براي شادي من کافي هستند .

 

خداوند لبخند زد : فرشته تو برايت آواز خواهد خواند و

 

هر روز به تو لبخند خواهد زد .

 

کودکي که آماده تولد بود نزد خدا رفت و از او پرسيد:

 

مي گويند فردا شما مرا به زمين مي فرستيد،

 

اما من به اين کوچکي و  بدون هيچ

 

کمکي چگونه مي توانم براي زندگي به آنجا بروم ؟

 

خداوند پاسخ داد : درميان تعداد بسياري ازفرشتگان

 

من يکي را براي تودرنظرگرفته ام ، او از تو نگهداري خواهد کرد.

 

اما  کودک هنوزاطمينان نداشت که مي خواهد برود يا نه.

 

کودک گفت :اینجادر بهشت ، هيچ کاري جز خنديدن و

 

آواز خواندن ندارم و اين ها  براي شادي من کافي هستند.

 

خداوند لبخند زد: فرشته تو برايت آواز خواهد خواند و

 

هر روز به تو لبخند خواهد زد توعشق او را

 

احساس خواهي کرد و شاد خواهي  بود.

 

کودک ادامه داد: چگونه مي توانم بفهمم مردم چه مي گويند

 

وقتي زبان آنها را نمي دانم؟

 

خداوند او را نوازش کرد و گفت :

 

فرشتهّ تو، زيباترين و شيرين‌ترين واژه هايي را که

 

ممکن است بشنوي در گوش تو زمزمه خواهد کرد

 

و با دقت وصبوري به تويادخواهد داد که چگونه صحبت کني.

 

کودک با ناراحتي گفت: وقتي مي خواهم با شما صحبت کنم ،چه کنم؟

 

اما خدا براي اين سوال هم پاسخي داشت :  

 

فرشته ات دست هايت را در کنار هم قرار خواهد داد و

 

به تو ياد مي دهد که چگونه دعا کني.

 

کودک سرش را  برگرداند و پرسيد : شنيده ام  که در زمين

 

انسان هاي بدي هم  زندگي مي کنند ، چه کسي از من محافظت خواهد کرد؟

 

خداوند گفت :فرشته ات از تومواظبت خواهد کرد ،

 

حتي اگر به قيمت جانش تمام شود.

 

کودک با نگراني ادامه داد : اما من هميشه

 

به اين دليل که ديگر نمي توانم شما را ببينم  ناراحت خواهم بود.

 

خداوند لبخند زد و گفت: فرشته ات هميشه دربارهّ من با تو

 

صحبت خواهد کرد و به تو راه بازگشت نزد من را خواهد آموخت،

 

گر چه من هميشه در کنار تو خواهم بود.

 

در آن هنگام بهشت آرام بود اما صداهايي از زمين شنيده مي شد.

 

کودک فهميد که به زودي بايد سفرش را آغاز کند.

 

او به آرامي يک سوال ديگر ازخداوند پرسيد : خدايا !

 

اگر من بايد همين حالا بروم پس

 

لطفا نام فرشته ام را به من بگوييد.

 

خداوند شانهّ او را نوازش کرد و پاسخ داد :  او را *** مـادر*** صدا کن ..

 

                                                                                  با تشکر از : جواد

 

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در یکشنبه بیست و پنجم تیر 1385 و ساعت 14:5 |

 کوه و میذارم رو دوشم

          رخت هر جنگ و می پوشم

                      موج و از دریا میگیرم

                             شیرهء سنگ و میدوشم

                                     میارم ماه و تو خونه

                                              می گیرم باد و نشونه

                                                     همه خاک زمینو

                                                            می شمُرم دونه به دونه

                                                                اگه چشمات  بگن آره

                                                                هیچ کدوم کاری نداره 

                                                              دنیارو کولم میگیرم

                                                     روزی صد دفعه می میرم

                                              میکَنم ستاره هارو

                                     جلوی چشات میگیرم

                           چشات حرمت زمینه

                     یه قشنگ نازنینه

           تو اگه بخوای نذارم

     هیچ کسی تورو ببینه

 اگه چشمات بگن آره

 هیچ کدوم کاری نداره

        چشم ماه و در میارم

                یه نورده بون میذارم

                       عکس چشمت و میگیرم

                               جای چشم اون میذارم

                                        آفتاب و بَرِش میدارم

                                               واسه چشمات در میذارم

                                                      از چشات آینه میسازم

                                                              با خودم برات میارم

                                                                 اگه چشمات بگن آره

                                                                هیچ کدوم کاری نداره

 

 

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در یکشنبه بیست و پنجم تیر 1385 و ساعت 13:56 |

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در یکشنبه بیست و پنجم تیر 1385 و ساعت 13:31 |

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در یکشنبه بیست و پنجم تیر 1385 و ساعت 12:40 |

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در شنبه بیست و چهارم تیر 1385 و ساعت 22:20 |

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در شنبه بیست و چهارم تیر 1385 و ساعت 21:44 |

یادم آید ، تو به من گفتی: از این عشق حذر کن ! لحظه ای چند بر این آب نظر کن


آب  آینه ی  عشق گذران  است ،  تو که  امروز  نگاهت  به  نگاهی  نگران  است


باش فردا  که  دلت  با  دگران  است ، تا فراموش کنی  چندی از این شهر سفر کن.


با  تو گفتم :  حذر  از  عشق   ندانم ، سفر  از  پیش  تو   هرگز   نتوانم ،  نتوانم.


روز  اول ، که  دل  من  به  تمنای  تو  پر  زد  چون  کبوتر   لب  بام  تو  نشستم


تو به من سنگ زدی من نرمیدم نه گسستم بازگفتم که توصیادی ومن آهوی دشتم

 

تا  به  دام  تو  در  افتم  همه  جا  گشتم و گشتم سفر از  پیش تو هرگز نتوانم نتوانم

 

                                                                            با تشکر از :سایه سامپجنا

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در شنبه بیست و چهارم تیر 1385 و ساعت 19:54 |

خرم آنان که از تن جان ندانند


             ز جانان جان ز جان جانان ندانند


                             بدردش خو کنند سالان و ماهان


                                                بدرد خویشتن درمان ندانند

 

                                                                               با تشکر از : شهلا

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در شنبه بیست و چهارم تیر 1385 و ساعت 19:43 |

افروختن وسوختن وجامه دريدن


پروانه زمن شمع زمن گل زمن آموخت
------------------------


شمع اگر پروانه را سوزاند خير از خود نديدآ


آه عاشق زود گيرد دامن معشوق را
 

                                                                 (ابوسعيد ابوالخير )


 

در شبستان ازل شمع يكي بيش نبود


بزم را از پر پروانه چراغان كردند


                                                                  (فطرت قمي )


 

در طواف شمع مي گفت اين سخن پروانه ايي


سوختم زين آشنايان اي خوشا بيگانه ايي


                                                                 (ملك شعرا بهار )


 

هر كه را بر خاك بنشاني به خاكت بر كشد


شمع آخر تكيه بر خاكستر پروانه كرد

                                                                 (صائب)

 

                                                                    با تشکر از :: نسترن

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در شنبه بیست و چهارم تیر 1385 و ساعت 19:25 |
مژده بده مژده بده یار پسندید مرا 


                سایه ی او گشتم و او برد به خورشید مرا


                                  جان دل و دیده منم گریه ی خندیده منم


                                                            یار پسندید مرا یار پسندید مرا


کعبه منم قبله منم سوی من آرید نماز


            کان صنم قبله نما خم شد و بوسید مرا


                            پرتو دیدار خوشش تافته در دیده ی من


                                                       آینه در آینه شد دیدمش و دید مرا


آینه خورشید شود پیش رخ روشن او


                   تاب نظر خواه و ببین کآینه تابید مرا


                                       گوهر گم بوده نگر تافته بر فرق فلک


                                                      گوهری خوب نظر آمد و سنجید مرا


نور چو فواره زند بوسه بر این باره زند


               رشک سلیمان نگر و غیرت جمشید مرا


                           هر سحر از کاخ کرم چون که فرو می نگرم


                                                بانگ لک الحمد رسد از مه و ناهید مرا


چون سر زلفش نکشم سر ز هوای رخ او


            باش که صد صبح دمد زین شب امید مرا


                                 پرتو بی پیرهنم جان رها کرده تنم


                                                 تا  نشوم  سایه  ی  خود  باز  نبینید  مرا

 

                                                                                با تشکر از :سامپجنا

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در شنبه بیست و چهارم تیر 1385 و ساعت 19:22 |

ای رفته ز دل رفته زبر رفته  ز خاطر

 

بر  من  منگر  تاب  نگاه   تو  ندارم


بر من منگر زانکه به جز تلخی اندوه


در خاطر از آن چشم سیاه  تو ندارم


                                    ای رفته زدل راست بگو بهر چه امشب


                                    با  خاطره ها  آمده ای  باز  به  سویم ؟


                                    گر  آمده ای  از  پی  آن   دلبر  دلخواه


                                     من  او نیم او مرده و من سایه ی اویم


                                    من او نیم آخر دل من سرد  و سیاه است


او در دل سو دا زده از عشق شرر داشت


                                او  در  همه جا  با  همه  کس در همه احوال


سودای  تو  را  ای بت بی مهر به سر داشت


                            من او نیم این دیده ی من گنگ و خموش است


در دیده ی او آن همه گفتار نهان بود


                            وان  عشق  غم  آلوده در آن نرگس  شبرنگ


مرموزتر از تیرگی شامگهان بود


      من او نیم آری لب من این لب بی رنگ


              دیریست که با خنده ایی از عشق تو نشکفت


                           اما به لب او همه دم خنده ی جان بخش


                                   مهتاب صفت بر گل شبنم زده می خفت


                                                 بر من  منگر  تاب  نگاه تو ندارم


آن کس که تو می خواهیش از من به خدا مرد


                                    او  در  تن  من  بود  و  ندانم  که  به  نا گاه


چون دید و چها کردو کجا رفت و چرا مرد


                                     من  گور  و یم  گور  و یم  بر  تن گرمش


افسردگی  و  سردی کافور  نهادم


            او مرده و در سینه ی من این  دل  بی مهر


                         سنگی است که من بر سر آن گور نهادم.

 

          

                                                               با تشکر از : طلای زنگ زده

 

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در شنبه بیست و چهارم تیر 1385 و ساعت 12:33 |

 

                                    با تشکر از : مهدی

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در پنجشنبه بیست و دوم تیر 1385 و ساعت 19:52 |

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در پنجشنبه بیست و دوم تیر 1385 و ساعت 19:4 |