بچه اردک زشت

پشت زمینه

پر پرواز

تو یه تاک قد کشیده ...... ساقه تو هی شستن و شستن

فقط به خاطر تو

الهم صل ...

 

 

عید مبعث مبارک

 

 

یا رب...

 

  خدا تنها معشوقي است كه عاشقاني دارد كه هيچ يك از بودن ديگري ناراضي نيست و

 

               هيچگاه هیچ یک از آنها معشوقش را تنها براي خود نمي خواهد.

 

                                                                      با تشکر از : علی   y_vafadar @ yahoo.com

من می خوام برات سقف باشم نه چتر .

من نمي دانم

 

كه چرا مي گويند : اسب حيوان نجيبي است ،

 

كبوتر زيباست .

 

و چرا در قفس هيچكسي كركس نيست

 

گل شبدر چه كم از لاله قرمز دارد.

 

چشم ها را بايد شست ، جور ديگر بايد ديد

 

واژه را بايد شست .

 

واژه بايد خود باد ، واژه بايد خود باران باشد

 

چتر را بايد بست ،

 

زير باران بايد رفت .

 

فكر را ، خاطره را ، زير باران بايد برد .

                                                                              با تشکر از: سارا

بعثت رسول اکرم بر همه مبارک

محمد(ص) يـــافت باري چون رسالت

بــــه امـــر ايـــــزدي بــــاري تعالـي

به عــهدي مـــملو از اوهــــام واهـي

به مـرزي خـــالــــــي از افهام والا

به عــــــصري تيره از قيرينه فـــــكرت

به قــــومـــي خــــــيره از ديرينه سودا

كمر بـــــــربست دعـــــوت را بتوحيد

زدل بگشود قـــيد و بـــند پـــــــــروا

بـه آيين مسلمانــــي فـــرا خـــواند

بــــشر را از يــــــهود و گبر و ترسا

نهال جــهل را شد ريـــــشه افـــكن

درخت علــــم را شــــد شــاخــه پيرا

به خــــــلق آموخت درس حق پـرستي

بـه دانشـــگاه « تـــنزية الســجايــا »

بساط امتـــــــــيازات قبــــــــايل

بهـــم پيـــچيد و كـــرد اين جمله الغا

به وحـــدت خـــــواند اقــــوام بشر را

زبــــدخــــواهي و كيـــن توزي مبرا

مقـــرر كـــــرد بـــــــر اصل مساوات

حقـــوق مـــردمـــــان از عبـد و مولا

به همكاري و هـــمـــــدستي صلا داد

جـــمـــاعت را زشــــارع تــــا مصلا

بنــــاي بـــرتريــــها را، پــــــي افكند

بــــر اصــــل دانش و تـــــقوا به هرجا

زنــــــــان را وارهـــــاند از قيد تحقير

حــــقوق بــــانــــوان را كــــــرد احيا

نهيـــب انقــــلابش لــــــرزه افــــــكند

به تخت قيـــصر و فغفور و كـسـري

به تـــــعليمات قــــرآن تـوأمـــان كرد

سعـــــادتــــمندي دنـــيا و عــــــــقبي

نظــــامي نــــو پـــديـــــد آورد در دهر

كـــــز آن بهـــتر نـــــه بيند كس بدنيا

«اديب» از جـــان و دل باشد غلامش

زنـــــد بــــر دامـــــنش دست تـــــولا

 

 

 

   عيدمبعث برشما و برتمام مسلمانان جهان مبارك باد

 

                                                                                                         با تشکر از : سارا

فاصله بین اذان تا نماز

 

وقتي به دنيا آمدم درون گوشم اذان گفتند.

 

 

 

                 وقتي مي ميرم برايم نماز مي خوانند.

 

 

 

                      زندگي چقدر کوتاه است فاصله ي اذان تا نماز.

 

 

                                               با تشکراز : علی  y_vafadar @ yahoo.com

بخشش کار بزرگان است

نمی بخشمت ...

 

 

                             بخاطر تمام خنده هایی که از صورتم گرفتی ...

 

 

                              بخاطر تمام غمهایی که بر صورتم نشاندی ...

 

 

 نمی بخشمت ...

 

 

                              بخاطر دلی که برایم شکستی ...

 

 

                              بخاطر احساسی که برایم پرپر کردی ...

 

 

 نمی بخشمت ...

 

 

                              بخاطر زخمی که بر وجودم نشاندی ...

 

 

                               بخاطر نمکی که بر زخمم گذاردی ...

 

 

 و می بخشمت ...

 

 

                              بخاطر عشقی که بر قلبم حک کردی.

 

 

                                                              با تشکراز : علی  y_vafadar @ yahoo.com

میعاد با من

                                                                            غزل هایم مرا تکفیر کردند

 

                                                                 سر میعاد با من دیر کردند

 

                                                   نمی دانم چرا چیزی نگفتند

 

                                      تو می دانی چرا تزویر کردند ؟

 

                     من اینجا منتظر تا روز دیدار

 

ولی آنها کمی تاخیر کردند

 

همان هایی که با من یار بودند

 

          خدایا ! این همه تغییر کردند ؟!

 

                            و اما شاعر بیچاره شان را

 

                                 تو می دانی چرا تحقیر کردند ؟

 

 

                                                تمام ذوق شعرم را به ناگه

 

                                                           برای بود خود تسخیر کردند

 

                                                                    نگاهم تا افق می رفت روزی

 

                                                                              ولی حالا مرا زنجیر کردند

 

                                                                        لغات صاف و بی پروای من را

 

                                                            به زعم خود چرا تعبیر کردند ؟

 

                                            و بعدش با "غم نان و غم نان"

 

                           دل بیچاره ام را سیر کردند

 

        خدایا این همه شاعر ... چرا من ؟

 

و امشب جامه ام تطهیر کردند

 

 

                                                                                                        با تشکر از : سارا

ریاضیات زندگی

زندگي رسم خوشايندي است .

 

زندگي بال و پري دارد با وسعت مرگ ،

 

پرشي دارد اندازه عشق .

 

زندگي چيزي نيست ، كه لب طاقچه عادت از ياد من و تو برود.

 

زندگي جذبه دستي است كه مي چيند .

 

زندگي نوبر انجير سياه ، در دهان گس تابستان است .

 

زندگي ، بعد درخت است به چشم حشره .

 

زندگي تجربه شب پره در تاريكي است .

 

زندگي حس غريبي است كه يك مرغ مهاجر دارد.

 

زندگي سوت قطاري است كه در خواب پلي مي پيچد.

 

زندگي ديدن يك باغچه از شيشه مسدود هواپيماست .

 

خبر رفتن موشك به فضا ،

 

لمس تنهايي (( ماه ))،

 

فكر بوييدن گل در كره اي ديگر .

 

زندگي شستن يك بشقاب است .

 

زندگي يافتن سكه دهشاهي در جوي خيابان است .

 

زندگي (( مجذور )) آينه است .

 

زندگي گل به(( توان))  ابديت ،

 

زندگي (( ضرب )) زمين د رضربان دل ها،

 

زندگي (( هندسه )) ساده و يكسان نفس هاست .

 

 

                                                                                                      با تشکر از : سارا

 

 

برای تو بدترین درد چیه ؟

بدترين درداين نيست که عشقت بميره.

 

 

بدترين درداين نيست که به اوني که دوسش داري نرسي .

 

 

                             بدترين درداين نيست که عشقت بهت ناروبزنه.

 

 

                                        بدترين درداين نيست که عاشق يکي باشي واونم ندونه.

 

 

 

 بدترين درد اينه که يکي بميره اونوقت تازه بفهمی که دوستت داشته.

 

 

                                                                       با تشکراز : علی y_vafadar @ yahoo.com

گوشی رو بردار خداجونم

الو، سلام. منزل خداست؟

 

 

اين منم مزاحمي که آشناست.

 

 

دل من هزار دفعه اين شماره رو گرفته ولي هنوز پشت خط در انتظار يک صداسست.

 

 

 شما که گفتین پاسخ سلام واجبه به ما که مي رسه،حساب بنده هاتون جداست؟

 

 

الو، دوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد.

 

 

خرابي از دل منه يا که عيب سيم هاست؟

 

 

چرا صداتون نمي رسه کمي بلندتر، صداي من چطور؟

 

 

خوب و صاف و واضح ورساست؟

 

 

اگر اجازه مي دین برات درد دل کنم .

 

 

 شنيده م که گريه بر تمام دردها شفاست.

 

 

 دلم و  به سمت خودت  صدا کن تا که سبک شم ،

 

 

 پناهگاه اين دل شکسته خانه ي شماست.

 

 

 الو ، مرا ببخشین ، باز هم مزاحمتون شدم .

 

 

 دوباره زنگ مي زنم ، دوباره ،

 

 

 تا خدا خداست دوباره ...... تا خدا خداست.

 

 

                                                                       با تشکراز :فلفلی

 

 

شیرینی

اگه حقیقت رو بدونی تلخ نیست

 

                                                   با تشکر از : ایمان vampire9727

نشانی

حکمت خداوند !

روزی مردی زیردرخت گردویی نشسته بود و با خودش فکر می کرد:

 

 

که چرا خداوند گردویی به این کوچکی را بر درختی به این عظمتی رویانده است و خربزه

 

 

ای را بر بوته ای به آن کوچکی رویانده است؟!

 

 

ناگهان از بالا بر سرش گردویی سقوط کرد و مرد از درد به خودش پیچید و گفت :

 

 

خدایا ِ بنازم حکمتت را.

 

 

اگر به جای آن گردو خربره ای بر سر آن درخت می بود ، اکنون از این تن نا چیز

 

 

چیزی بر جای نمانده بود.

 

 

                                   با تشکر از : هومن homi_moshe @ yahoo.com

تپش سایه دوست ( سهراب سپهری )

تا سود قريه راهي بود.

 

چشم هاي ما پر از تفسير ماه زنده بومي،

 

شب درون آستين هامان.

 

مي گذشتيم از ميان آبكندي خشك.

 

از كلام سبزه زاران گوش ها سر شار،

 

كوله بار از انعكاس شهر هاي دور.

 

منطق زبر زمين در زير پا جاري.

زير دندان هاي ما طعم فراغت جابجا مي شد.

 

پاي پوش ما كه از جنس نبوت بود ما را با نسيمي از زمين مي كند.

 

چوبدست ما به دوش خود بهار جاودان مي برد.

 

هر يك از ما آسماني داشت در هر انحناي فكر.

 

هر تكان دست ما با جنبش يك بال مجذوب سحر مي خواند.

 

جيب هاي ما صداي جيك جيك صبح هاي كودكي مي داد.

 

ما گروه عاشقان بوديم و راه ما

 

از كنار قريه هاي آشنا با فقر

 

تا صفاي بيكران مي رفت.

 

بر فراز آبگيري خود بخود سرها همه خم شد:

 

روي صورت هاي ما تبخير مي شد شب

 

و صداي دوست مي آمد به گوش دوست.

 

                                                                           با تشکر از :سارا

       

ملا و سلطان

ملانصرالدین به حمام رفت و زد زیر آواز و دید که صدای خوبی داره.

 

 

فردای آن روزِرفت پیش سلطان و گفت :

 

 

می خوام براتون بخونم ِولی  باید در اینجا حمومی بسازین تا براتون بخونم .

 

سلطان گفت : این کار که شدنی نیست.

 

سلطان دستور داد تا خمره ی بزرگی آوردند .

 

ملا کله اش را در خمره کرد و با صدای نخراشیده ای شروع به خواندن کرد .

 

 

سلطان دستور داد تا دو تا از نوکرانش دست هایش را در خمره تر کنند و

 

 

تا آب در خمره است به ملا سیلی بزنند .

 

 

ملا هم همین طور که سیلی می خورد ِ خدا را شکر می کرد .

 

 

سلطان پرسید : چه جای شکر است؟

 

 

ملا گفت:اگر حمامی در اینجا می ساختید سیلی ها تا ابد ادامه داشت

 

 

                                          باتشکر از : هومن homi_moshe @ yahoo.com

انتظار

 

هر صبح طلوعی است بر انتظار فرداهای من ... !

 

---

 

هر انسانی دو نفر است : یکی بیدار است در تاریکی ،دیگری خواب است در روشنایی

 

---

 

ای یادگار روزهای زرد پائیز

    مهم نیست که اکنون دلت برای کسی دیگر می تپد

                              مهم آن است که من برای همیشه تنهایم

                                                              آن هم فقط به خاطر تو ...

 

                                                                                کاش می فهمیدی !

 

---

 

آوازم در غم آسمان در گلویم خشک می شود

               فریادی به کوچکی قفسم در شیار این حصار

                                                                  می شکند

                                                                     گناهم چیست ؟

پرو بال داشتن ؟ یا عاشق بودن؟

                            یا شاید آواز خواندن ...

 

---

 

وقتی که برای نوشتن واژه ها رو کم میارم وقتی که با سکوت یه قلعه می سازم و خودمم

 

 

می شم شاهزاده شهر سکوت وقتی که چشمام بهونه نگاتو می گیره ، وقتی که یه تیکه

 

 

سنگ جواب حرفای من میشه تو بگو چیکار می تونم بکنم .

 

 

---

 

يکی مي دونه كه دوستش داری ، يکی نمي دونه دوستش داری!

 

                                               

                                                    بيچاره اونی که فکر مي کنه دوستش داری

 

 

---

 

آسانترين راه براي از بين بردن افتخارات خودستايي است

 

---

 

گريه هايم بي صداست عشق من بي انتهاست

 

                  رد پاي اشكهايم را بگير تا بداني خانه عاشق كجاست

 

                                                       با تشکر از : علی y_vafadar @ yahoo.com

 

دودیده ( پروین اعتصامی )

شكايت كرد روزي ديده با دل كه كار من شد از جور تو مشكل

تو را داده است شوق بر باد مرا كنده است سيل اشك، بنياد

تو را گرديد جاي آتش، مرا آب تو ز آسايش بري گشتي، من از خواب

ز بس كه انديشه هاي خام كردي مرا و خويش را بدنام كردي

از آن روزي كه گرديدي تو مفتون مرا آرامگه شد چشمه خون

تو اندر كشور تن، پادشاهي زوال دولت خود، چند خواهي

چرا بايد چنين خودكام بودن اسير دانه هر دام بودن

شدن همصحبت ديوانه اي چند حقيقت جستن از افسانه اي چند

ز بحر عشق، موج فتنه پيداست هر آنكو دم ز جانان زد، ز جان كاست

بگفت اي دوست، تير طعنه تا چند من از دست تو افتادم در اين بند

تو رفتي و مرا همراه بردي به زندانخانه عشقم سپردي

مرا كار تو كرد آلوده دامن تو اول ديدي، آنگه خواستم من

به دست جور كندي پايه اي را در آتش سوختي همسايه اي را

مرا دركودكي شوق دگر بود خيالم ز اين حوادث بي خبر بود

نه مي خوردم غم ننگي و نامي نه بودم بسته بندي و دامي

نه مي پرسيدم از هجر و وصالي نه آگه بودم از نقص و كمالي

تو را تا آسمان. صاحب نظر كرد مرا مفتون و مست و بي خبر كرد

شما را قصه ديگر گون نوشتند حساب كار ما، با خون نوشتند

ز عشق و وصل و هجر و عهد و پيوند تو حرفي خواندي و من دفتري چند

هر آن گوهر كه مژگان تو مي سفت نهان با من، هزاران قصه مي گفت

مرا سرمايه بردند تو را سود مرا نيرو تبه گشت و تو را نور

تو، وارون بخت و حال من دگرگون تو را روزي سرشك آمد، مرا خون

تو از ديروز گويي، من از امروز تو استادي در اين ره، من نو آموز

تو گفتي راه عشق از فتنه پاك است چو ديدم. پرتگاهي خوفناك است

تو را كرد آروزي وصل، خرسند مرا هجران گسست از هم، رگ و بند

مرا شمشير زد گيتي، تو را مشت تو را رنجور كرد، اما مرا كشت

اگر سنگي ز كوي دلبر آمد تو را بر پاي و ما را بر سر آمد

بتي، گر تير ز ابروي كمان زد تو را بر جامه و ما را به جان زد

تو را يك سوز و ما را سوختنهاست تو را يك نكته و ما را سخنهاست

تو بوسي آستين، ما آستان را تو بيني ملك تن، ما ملك جان را

تو را فرسود گر روز سياهي

مرا سوزاند علام سوز آهي

 

 

                                                            با تشکر از : سارا

مرد تنها

مردم نمي دانند پشت چهره من

يك مرد خشماگين درد آلوده خفته است

مردم ز لبخندم نميخوانند حرفي

تا آنكه دانند

بس گريه ها در خنده تلخم نهفته است

وز دولت باران اشكم

گلهاي غم در جان غمگينم شكفته است

 

 

                                                             با تشکر از : علی y_vafadar @ yahoo.com

سینه از ...

گل زیبا ولی شکسته

بی نام

تو هم، همرنگ و همدرد مني اي باغ پائيزي !

                           تو بي برگي و منهم چون تو بي برگم

                                              چو مي پيچد ميان شاخه هايت هوي هوي باد

بگوشم از درختان هاي هاي گريه مي آيد

                  مرا هم گريه مي بايد مرا هم گريه مي شايد

                                     كلاغي چون ميان شاخه هاي خشك تو فرياد بردارد

                    بخود گويم كلاغك در عزاي باغ عريان تعزيت خوان است

         و در سوك بزرگ باغ، گريان است

به هنگام غروب تلخ و دلگيرت

       كه انگشتان خشك نارون را دختر خورشيد مي بوسد

                                                و باغ زرد را بدرود مي گويد

                                                            دود در خاطرم يادي سيه چون دود

                            بياد آرم كه: با « مادر » مرا وقتي وداع جاوداني بود

            و همراه نگاه ما

 

 

غمين اشك جدائي بود و رنج بوسه بدرود .

            تو هم، همرنگ و همدرد مني اي باغ پائيزي !

                                 دل هر گلبنت از سبزه و گلها تهي مانده

                                         و دست بينواي شاخه هايت خالي از برگ است

تنت در پنجه مرگ است

         مرا هم برگ و باري نيست

                            ز هر عشقي تهي ماندم

                                        نگاهم در نگاه گرم ياري نيست.

 

                                                    تو از اين باد پائيزي دلت سرد است

                                         و طفل برگها را پيش چشمت تير باران مي كند پائيز

                     كه از هر سو چو پولكهاي زرد از شاخه ميريزند

           تو مي ماني و عرياني

تو مي ماني و حيراني .

           الا اي باغ پائيزي

                       دل منهم دلي سرد است

                                  و طفل برگهاي آرزويم را

                                          دست نااميدي تير باران ميكند پائيز

                                                           ولي پائيز من پائيز اندوه است

                                                                                دلم لبريز اندوه است .

چنان زرينه پولكهاي تو كز جنبش هر باد مي بارد

                              مرا برگ نشاط از شاخه مي ريزد

 

                                                      نگاه جانپناهي نيست

                                                  كه از لبهاي من لبخند پيروزي بر انگيزد

خطا گفتم، خطا گفتم

تو كي همرنگ و همدرد مني اي باغ پائيزي ؟!

                                    ترا در پي بهاري هست

                                              اميد برگ و باري هست

 

                                                                            با تشکر از: سارا

تن آدمی شریف است...

چرا وقتی که راه زندگی هموار می گردد

 

 

       بشر تغییر حالت می دهد خونخوار می گردد به

 

 

                   وقت عیش و ثروت می نوازد ساز مستی را

 

 

                                  به وقت تنگد ستی مومن و دیندار می گردد

 

---

 

زندگی آتشگهی دیرینه پا برجاست

 

 

                گر بیفروزیش رقص شعله اش تا هر کران پیداست

 

 

                                             ورنه خاموش است خاموشی گناه ماست

 

                                                                      

                                                                                با تشکر از : گل رز

آشوب قیامت

آن لولی شوخ شیرین کار شهر آشوب سرو سیم اندام پری پیکر

 

 

با گیسوان شکن در شکن منم 

 

آن که در زنجیر زلفش جای چندین آشناست منم

 

آن که به تماشای او آشوب قیامت بر میخیزد منم

 

آن که جمال چهره ی او حجت موجه شماست منم

 

آن که شادی مجلسیان در قدم و مقدم اوست منم

 

آن لب شکر افشان سهی قد سیه چشم  ماه سیما نرگس عربده جو

 

لب افسوس کنان چشم خماری طره ی شب رنگ مال منست

منم من منم من منم من ... .

 

                                                                   با تشکر از : طلا

چین و شکن

بر گیسویت ای جان کمتر زن شانه

 

چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه

 

چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه

 

بگشا ز مویت گره ایی چند ای جان

 

تا بگشایی گره شاید ز دل دیوانه

 

تا بگشایی گره شاید ز دل دیوانه

 

دل در مویت دارد خانه مجروح گردد چو زنی هر دم شانه

 

مجروح گردد چو زنی هر دم شانه

 

                                                                         با تشکر از : طلا

حقیقت چه تلخه

تو دیونه رفتی یه شب بی نشونه تو خواستی که قلبم پریشون بمونه

 

 

واست گریه ی من دیگه بی امونه دل از درد عشقم یه دریای خونه

 

می خوام با تو باشم می خوام با تو باشم هنوز عاشقونه

 

ولی نازنینم چگونه چگونه چگونه چگونه؟

 

من از سبزه سبزم ولی خسته خسته من از شهر عشقم ولی دل شکسته

 

می گفتم یه ابری یه همرنگ بارون یه بارون رحمت واسه سبزه زارون

 

می خوام با تو باشم میخوام با تو باشم هنوز عاشقونه

 

ولی نازنینم چگونه چگونه چگونه چگونه؟

 

می خواستم بگم من که عاشقترینم تو فرصت ندادی تو فرصت ندادی تو فرصت ندادی

 

حقیقت چه تلخه چه تلخه شکستن حقیقت همینه که رفتی تو بی من که رفتی تو بی من

 

می خوام با تو باشم می خوام با تو باشم هنوز عاشقونه

 

ولی نازنینم چگونه چگونه چگونه چگونه؟

 

 

                                                                  با تشکر از : سامپجنا

 

مریم فارس

مو بلند گیسو کمند

شب ما

ای دوستان بی وفا از غم بیاموزید وفا.

 

              غم با همه بیگانگی سر میزند هر شب به ما

 

                   

                       با تشکراز : الیاس elyas_khoshkele2000 @ yahoo.com

لبخند من

روزی و روزگاری یک دختر کور در این دنیای نامرد زندگی می کرد ،

 

 

او یک دوست پسری داشت .

 

 

یک روز دختر گفت که اگر چشم داشتم و می توانستم ببینم همیشه در کنارش می ماندم .

 

 

یک روز کسی آمد وچشم خود را به او داد .

 

 

دختر بادیدن پسر گفت : برو دوستت ندارم.

 

 

پسر ناراحت شد و لبخند تلخی زد و گفت : مواظب چشمهایم باش و رفت.

 

 

                                                                            با تشکر از : گل رز

مولا علی

علی مولای مظلومان عالم بگو از نا رفیقان چون بنالم؟

 

از آن شامی که سر در چاه کردی مرا از درد خویش آگاه کردی

 

طنین ناله در افلاک افتاد تمام آسمان بر خاک افتاد

 

پر و بال تو " زهرا " را شکستند تو را با ریسمان فتنه بستند

 

کدامین شب از آن شب تیره تر بود که زهرا حایل دیوار و در بود؟

 

زمان بر سینه ی خود سنگ می کوفت زمین از داغ زهرا شعله ور بود

 

تو می دیدی و لب بسته بودی که آیین محمد در خطر بود

 

ندانستم که در چشم حقیقت کدامین مصلحت مد نظر بود

 

گلویت استخوانی آتشین داشت که فریادت فقط در چشم تر بود

 

فدای تیغ عریان تو گردم کسی آیا ز تو مظلوم تر بود؟

 

مه خورشید طلعت کیست؟ زهرا چراغ شعله خلقت کیست؟زهرا

 

پس از زهرا علی بی همزبان شد اسیر امتی نامهربان شد

 

علی تنهاست در یک قوم گمراه زبانش را که می فهمد به جز چاه

 

پس از او کیسه ی نان و رطب کو صدای ناله های نیمه شب کو

 

علی جان کوفیان غیرت ندارند که فرمان تو را گردن گذارند

 

بنام دین سر دین را شکستند دو بال مرغ آمین را شکستند.

 

 

                                                                          با تشکر از : شهلا

آهوی دستهایت

ای آبی دو چشمت هفت آسمان دیگر

    

             خندیده در نگاهت رنگین کمان دیگر

          

                          ای در تن تو جاری سیماب کهکشانها

               

                                     تا با توام چه خواهم از کهکشان دیگر؟

 

                                                       پرواز بوسه ات را گاه فرود و راحت

    

 

                                                                   جز سینه ى کریمم کو آشیان دیگر؟

 

چون ساقه ی بهاری از جوش عشق روید

 

 

                 پیوسته از وجودم برگ جوان دیگر
 

 

   

                           ایثار مردمی را تندیس اگر بسازم

 

 

 

                                       غیر از تو کی پسندم در او نشان دیگر؟

 

 

 

                                                     دیوار اگر شکستم جز بر تو دل نبستم

  

 

 

                                                                  نا مهربان نشستم با مهربان دیگر

آهوی دستهایت در سبزه زار زلفم

 

             هرگز نشان نبیند از آهوان دیگر

   

 

 

                           در باورم نیاید دور از تو زندگانی

      

 

 

                                      در پیکرم نگنجد غیر از تو جان دیگر

 

 

                                                                               با تشکر از : طلا

پروانه شو به هر باغ ( مهدی سهیلی)

با گلرخی به بستان گفتم پس از چمیدن

                                                          هنگام چیست گفتا  با  بوسه غنچه چیدن

گفتم که در لب تو جان منست گفتا

                                                           شیرین رسی به کامی با جان بلب رسیدن

گفتم که چیست رویت در شام زلف گفتا

                                                           مهتاب پشت  ابرست  در  حالت  دمیدن

گفتم ستاره ها چیست بر سقف آسمان گفت

                                                            شکی بود به مژگان در لحظه ی چکیدن

خوش دولتیست با دوست در پای گل نشستن

                                                           وانگه  حدیث دل  را  از  دلبران  شنیدن

گاهی بروی ماهی با بوسه گل نشاندن

                                                            گه  پا به پای یاری بر هر چمن چمیدن

مهتاب شب چه زیباست با آفتابرویی

                                                             در  زیر  چتر  هر گل بر سبزه آرمیدن

در هر لحظه آن دل آرام در کار دلرباییست

                                                             دلداده را  نشاید دست از طلب کشیدن

آهووا غزالا ما مست آن نگاهیم

 

                                                             چون آهوان خطا بود از عاشقان رمیدن

پروانه شو به هر باغ تا عطر گل بنوشی

                                                              ذوقی  ندارد ای دل در پیله ها تنیدن

گیتی به کس نپاید وزاو وفا نشاید

                                                              زین سنگدل همان به روزی طمع بریدن

حکم غزلسرایی بر نام ماست امروز

                                                              بر گو به هر که دارد شوق غزل شنیدن

 

 

                                                                              با تشکر از : سامجپنا

 

تقدیم به عزیزم

یادت میاد می گفتی عشق در زندگی مثل بازی شطرنجه؟

 

 

و اینکه برای بردن در زندگی آدم باید حرکات مهره ها رو در نظر بگیره؟

 

 

خوب تو از همون اول برنده بودی و می دونستی که برنده هستی و

 

 

می دونستی که من بازنده هستم.

 

 

تو برنده بودی و هستی چون عاشق نبودی .

 

 

روش تو در بردن عاشق نبودن بود و روش من عاشق بودن.

 

 

ما دو نفر دو بازیکن نا مناسب شطرنج زندگی بودیم و ایکاش

 

 

من قبل از بازی روش تو رو شناخته بودم و می تونستم پا به پای تو بیام.

 

 

می خوام دستهای برنده ات رو بفشارم و بهت تبریک بگم.

 

 

همون دستهایی که دستهای بازنده ی منو نوازش می کردند و من در تمام اون لحظات هیچوقت

 

 

به فکر شطرنج و بردن نبودم چون تو همیشه حتی قبل از بازی و بعد از بازی

 

 

عزیز بودی و هستی.

 

عزیز جون بخدا دنیا وفا نداره عزیز جون بخدا دل شده پاره پاره

 

عزیز جون نکنه جدا بشیم دوباره عزیز جون خدا اون روز رو نیاره.

 

                                                                    با تشکر از : سامجپنا

 

جفا زخار و گل

بس كه جفا ز خار و گل ديد دل رميده ام

 

همچو نسيم ازين چمن پاي برون كشيده ام

 

شمع طرب زبخت ما آتش خانه سوز شد

 

گشت بلاي جان من عشق به جان خريده ام

 

حاصل دور زندگي صحبت آشنا بود

 

تا تو زمن بريده اي من ز جهان بريده ام

 

تا به كنار من بدي بود به جا قرار دل

 

رفتي و رفت راحت از خاطر آرميده ام

 

چون به بهار سر كند لاله ز خاك من برون

 

اي گل تازه ياد كن از دل داغديده ام

 

تا تو مراد من دهي كشته مرا فراق تو

 

تا تو به داد من رسي من به خدا رسيده ام

 

 

 

                                         با تشکر از :  fado_136051 @ yahoo.com