باغ بابا

هیچ کس

نمی دونم قصه از کجا شروع شد!

 اصلا نفهمیدم کی شروع شد!

ولی وقتی به خودم اومدم

 دیدم آخر قصه ام

تازه اون لحظه بود که فهمیدم

چقدر به شخصیتهاش وابسته شدم

ولی افسوس!

چاره ای نبود باید دل می کندم

درست مثل همیشه!!

برخلاف میلم!

اونااول بدون اینکه از من اجازه بگیرن اومدن و شدن همه فکروذکرم

منوحسابی به خودشون وابسته کردن

بعدشم باز بی خبر می خواستن بذارن و برن

بدون اینکه به فکر آخروعاقبت من باشن

آره...

بار اولم نبود که یه قصه داشت برام تموم می شد

ولی نمی دونم چرا اینقدر برام سخت بود

با این وجود بعد از مدتی تونستم با کمک یگانه معبودم

دوری شخصیتهای این قصه رو هم تحمل کنم...

 

آدما همیشه بعد از شنیدن قصه ها یه درسی می گیرن

منم یه درس بزرگی از این قصه گرفتم

اونم اینه که:

 

         دیگه هیچ وقت به هیچ کس وابسته نشم...

 

 

برای اون که هیچ وقت نفهمید چقدردوستش دارم.

 

 

                                  با تشکر از :  m_motia@yahoo . com

سلام بر نگاه تو

                                  سلام بر نگاه تو بلند آسماني ام

 

 

كه ازحضيض خاكها به اوج مي كشاني ام        من از تبار لحظه هاي تند سير زندگي

 

 

 
                                تو از تبار ديگري، بهار جاوداني ام

 

 

سراسر وجود من پر است از صداي تو           وجود من فداي تو، بيا به ميهماني ام
 

 

به ذره ذره جان من طلب زبانه مي كشد         ولي در اين حصارها اسير ناتواني ام
 

 

رسيده ام به مرگ خود، دراين غروب واپسين

 

 

                     بيا به چشم من نشين ، تمام زندگاني ام 
 

 

                            شنيده ام كه مي رسي، نشسته ام به راه تو

 

 

                                               سلام بر نگاه تو، بلند آسماني ام 

 

 

                                      

                                                 با تشکر از : majidsherkat@ yahoo.com

 

آشنا با نور

بيا اي تك چراغ من 
  

                 بيا اي آشنا با نور

                                       بيا بنگر

                      در اين وادي پر سوز وهراس شب

                                           سحر گم كرده راه خانه ي مارا

                                                                                تماشا كن

                                                               كه من از تابش خورشيد پنهانم

                                                                               طلاي نور ....

                                                          به اميد چراغ توست

                               كه در اين خانه ي تاريك

                  بيدارم .......

 

                                                                          با تشکر از : نسترن

آبیته

 

گلها پژمردند ابرها باریدند

یا امیرالمومنین ( ع )

بفرما قهوه

شهر دل

در كوچه های شهر دلم ، نسيم عطر دل انگيزت پيچيده است و بهار بهار شكوفه از در و

 

ديوار می بارد .

 

آسمانش از موج موج نگاهت ، آبی آبی است  و خورشيد ، خورشيد  نورعشق بر شهر

 

می پاشد.در هر كوی و برزنش درخت درخت مهر تو روييده . و جويبار جويباراميد بر

 

پايشان جاری است ؛ اميد آمدن تو ... ای حجت خدا !  شهر دلم آباد  است از ياد تو  و

 

سرمست از نام تو، اما چه سود ! كه ناكام است در فراق تو ...ای تك سوار غريب ،

 

ای فارِسَ الحجاز !

 

غروب آدينه چه دل گير می شود آنگاه كه ياد غيبت ، غم وغربت در دلها می پراكند و

 

آه دل خستگان ، فضا را آكنده می كند مولای من !

 

 تو آنی كه كوههای سربر سينه ی سپهر ساييده ، بر خاك پايت بوسه می زنند  .

 

تو آنی كه رودها به عشق تو در جوش و خروشند .

 

تو آنی كه بلبلان به هوای تو نغمه می سرايند .

 

 ایعزيز! دلهای منتظران ، ازهجر رويت صد چاك است ، تو بيا ای مرحم زخمهای دل

 

خستگان ، يا مهدی ! تو بيا و سرفرازمان كن ، تو بيا تا ديگرهيچ شاعری نخواند : بيگانگی

 

نگر كه من و يار چون دو چشم  همسايه ايم و خانه ی هم را نديده ايم .

 

 

                                                           با تشکر از : majidsherkat@yahoo . com

 

چیز زیادی نمی دونم از این

می گن خانوما گل هستند

روز پدر مبارک

پشت زمینه

منظره رو برو

خورشید ما رو دزدیدند

یکی رو بگو بیاد نردبون رو نگه داره

تو هم برو به بازی عزیزم

فیگور اسب رو برم

تو از کدوم ستاره اومدی