عادت

عادت کرده ایم بی سلام از کنار هم بگذریم!

عادت کرده ایم بی جنگل بی دریا و بی عشق باشیم!عادت کرده ایم به...

به دورنگیها لبخند بزنیم!

عادت کرده ایم به آواز قناریها توی قفس!

عادت کرده ایم به بهانه ها...

عادت کرده ایم به بد قولیها... عادت کردهایم به ...

به خیلی چیزا عادت کردیم..ولی ای کاش که به گذشت عادت می کردیم

نه به فریاد... اونجایی که کم میاریم عادتها خودنمایی می کنن !

منم به خیلی چیزا عادت کردم...!

به انتظار... به سوالهاب بی جواب...

به تنهایی... و ...

گفتم تنهایم کسی با من از عشق نگفت

دلم این دخمه زخم خورده شکسته...

بر وجودم یاس و حرمان رخنه...

به من خندید و باور نکرد...

به من خندید و باور نکرد...!؟

 

                                 با تشکر از : محسن mohsenbird @ yahoo.com

سلامم را پاسخی شاید

صداي تو خوب است

صداي تو سبزينه آن گياه عجيبي است كه در انتهاي صمصميت حزن مي رويد

در ابعاد اين عصر خاموش

بيا تا برايت بگويم

كه چه اندازه تنهايي من بزرگ است

وتنهايي من شبيخون حجم تو را باور نمي كرد

وخاصيت عشق اين است ...

---

نه باغ و نه بستان نه چمن می خواهم نه سرو و نسترن نه گل نه یاسمن می خواهم

 

خواهم ز خدای خویش کنجی

که در آن من باشم و

آنکسی که من می خواهم

---

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت سرها در گریبان است

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را

نگه جز پیش پا را دید نتواند

که ره تاریک و لغزان است

و گر دست محبت سوی کس یازی

به اکراه آورد دست از بغل بیرون

که سرما سخت سوزان است

 

---

اگه احساس كردي گناه يه نفر اينقدر بزرگه كه قابل بخشش نيست بدون كه اون

 

گناه بزرگ نيست ، بلكه قلب تو خيلي كوچيكه! و اگه احساس كردي گناه يه نفر

 

 خيلي كوچيكه بدون كه قلب تو بزرگه!

 

                               با تشکر از : نسترن nastaran5502000 @ yahoo.com

چندمتن محبت آمیز

کاش می شد غم دلها را نگاشت

 

کاش می شد ماه را صفحهً دل کرد وز خوبی و بدی در آن نگاشت

کاش می شد اشکها را بوسید و گل یاد و بوئید

کاش می شد به قناری فهماند که زمستان زیباست!

 

---

 

موهبت  عظيمي  است که بتوانيم  به ديگران  شادي  ببخشيم  عليرغم  اينکه  خودمان

 

در زندگي رنج ها و سختي هاي زيادي را تحمل مي کنيم.در ميان گذاشتن مشکلات

 

زندگي با ديگران شايدکمي از رنج ما بکاهد اما زماني که شادي ها تقسيم شوند.اثري

 

مضاعف را خواهد داشت

 

---

عقل نمی تواند دل را درک کند ولی دل می تواند زبان عقل را بفهمد

 

 چون دل از عقل عمیقتر است.

 

انسان اهل دل می تواند انسان اهل منطق را درک کند، می تواند برای او احساس

 

 همدردی داشته باشد، اما عکس آن امکان پذیر نیست.

 

انسانی که در دره نشسته است نمی تواند شرایط انسانی را که بر تپه نشسته است درک کند.

 

اما انسانی که بر تپه نشسته می تواند حال و روز انسانی را که در دره زندگی می کند

 

دریابد. به همین دلیل است که مردم اهل دل خیلی دلسوزند چون می فهمند.

 

پس همیشه با چشم دل زندگی را دریابیم

 

---

 

با پول مي توني همسري زيبا داشته باشي اما عشق واقعي را  ؟

 

با پول مي توني خانه اي مجلل داشته باشي اما آسايش را  ؟

 

با پول مي توني کتابخانه اي مجهز داشته باشي ولي استعداد ومعلومات را ؟

با پول مي توني زيباترين تختخواب را داشته باشي اما خواب راحت را ؟

 

با پول مي توني مقام داشته باشي اما احترام را ؟

 

---

عـشق یـعنی صبر و شـکیبایی، یعنی مهربانی؛

عشـق رنــگ حسد و مـباهات به خود نمی گیرد،

تکبر و غرور نمی شناسد، گستاخانه عمل نمی کند،

 

 به سادگی خشمگین نمی شود، و اشتباهات را بـدست فراموشی می سپارد.

 

 عشق از بدیـها رنج می بـرد و با حقیقت شکوفـــا می شود.

مامن امنی برای ماواست ، با خود امید و اطمینان را به ارمغان می آورد و

 

 تا ابد جاودان باقی می ماند، عشق هیچ گاه مغلوب نخواهد شد

 

                                            با تشکر از : علی y_vafadar @ yahoo.com

 

 

باز شب آمد (مهدی سهیلی)

باز شب آمد و چشمم ز غمت دریا شد       ماه روی تو در این آینه ها پیدا شد

نامه ی مهر تو در دیده چراغی افروخت      که به یک لحظه جهان در نظرم زیبا شد

نامه ات پیرهن یوسف من بود و از آن        چشم یعقوب دل غمزده ام بینا شد

گفتم آخر چه توان کرد ز اندوه فراق        طاقتم نیست که این غصه توان فرسا شد

ناگهان یاد تو بر جان و دلم شعله فکند       دل تنها شده ام برق جهان پیما شد

آمدم از پی دیدار تو با چشم خیال            در همان حالت سودا زدگی در وا شد

باورت نیست بگویم که در آن غربت تلخ    قامت سبز تو در خلوت من پیدا شد

آمدی خنده کنان سرخوش ومست            لب خاموش تو پیش نگهم گویا شد

بوسه دادی وسخن گفتی ورفتی چوشهاب   ای عجب بار دگر دور جدایی ها شد

ای پرستوی مهاجر چو پریدی زین بام        بار دیگر دل غربت زده ام تنها شد

باز من ماندم و تنهایی و خونگرمی اشک    باز شب آمد و چشمم ز غمت دریا شد.

 

                                                                              با تشکر از : شهلا

 

 

 

برای من نمی دونم چه جوریه ؟

اگه احساس كردي گناه يه نفر اينقدر بزرگه كه قابل بخشش نيست بدون كه اون

 

گناه بزرگ نيست ، بلكه قلب تو خيلي كوچيكه! و اگه احساس كردي گناه يه نفر

 

 خيلي كوچيكه بدون كه قلب تو بزرگه!

 

                                   با تشکر از : نسترن nastaran5502000 @ yahoo.com

تقدیم به تو ...

و حدس مي زنم شبي مرا جواب مي كني

و قصر كوچك دل مرا خراب مي كني

سر قرار عاشقي هميشه دير كرده اي

ولي براي رفتنت عجب شتاب مي كني

من از كنار پنجره تو را نگاه مي كنم

و تو به نام ديگري مرا خطاب مي كني

چه ساده در ازاي يك نگاه پاك و ماندني

هزار مرتبه مرا ز خجلت آب مي كني

به خاطر تو من هميشه با همه غريبه ام

تو كمتر از غريبه اي مرا حساب مي كني

و كاش گفته بودي از همان نگاه اولت

كه بعد من دوباره دوست انتخاب مي كني

 

                                                                    با تشکر از : نسترن

 

 

مي خوام قسمت بدم

مي خوام يه قصري بسازم                پنجره هاش آبي باشه

من باشم و تو باشي و                      يه  شب  مهتابي  باشه

امشب مي خوام از آسمون             ياسهاي خوشبو بچينم

امشب مي خوام عكس تو رو         تو خواب گل ها ببينم

 

كاشكي بدوني چشمات رو            به صد تا دنيا  نمي دم

 

يه موج گيسوي تو رو                    به صد تا دريا نمي دم

كاش تو هواي عاشقي                   هميشه   پيشم    بموني

از تو كتاب زندگي                       حرفاي  رنگي  بخوني

حتي اگه دلت نخواد                     اسم تو ،  تو  قلب  منه

چهره تو يادم مياد                          وقتي كه بارون مي زنه

امشب مي خوام براي تو                يه فال  حافظ  بگيرم

 

اگر كه خوب در نيومد                  به  احترامت  بميرم

امشب مي خوام رو آسمون           عكس چشات رو بكشم

اگر نگاهم نكني                            ناز نگات رو بكشم

مي خوام تو رو قسم بدم                به جون هر چي عاشقه

به جون هر چي قلب صاف            رنگ گل شقايقه

يه وقتي كه من نبودم                     بي خبر از اينجا نري

بدون يه خداحافظي                       پر نزني تنها نري

وقتي كه اينجا بموني                     بارون قشنگ و نم نمه

هواي رفتن كه كني                      مرگ گلهاي مريمه

 

                                                                              تشکر از : نسترن

 

 

مگر از من متنفری ؟

گل سرخي به او دادم

گل زردي به من داد...!

براي يك لحظه تا تمام قلبم

از تپش افتاد

با تعجب پرسيدم:

مگر از من متنفري؟

گفت باور كن نه!

ولي چون ترا واقعا دوست دارم

نمي خواهم پس از آنكه كام از تو گرفتم

براي پيدا كردن گل زرد زحمتي به خود هموار كنم

 

با تشکر از : شهلا

بذر

دارم از بخت خود گله ايي با تو مي گويم اگر مانده ترا حوصله ايي

ساكت و خيره و رام مي نشيند آرام

ني ني چشمش به رخ من نگران

نه حواسش به نگاه دگران

بخت من رام نبود

به همان روز و شبان

لحظه ايي هم دل وا مانده ام آرام نبود

هر كجا در نظرم برق فريب

هر كجا بر گذرم هرم سراب

نه اميدي به گل و باغ و بهار

نه به دنيا نه به كار

خيره ماندست و خموش

همه چشم و همه گوش

هر كجا بذر فشاندم پوسيد

آتشم را نفسي خاموشيد

چهره با دست فرو مي پوشد

و به نشكستن بغضي كه گرفته است گلوش بي سبب مي كوشد

آري اي روشني ديده ي من

من نشستم در خويش

و شكستم در خويش

 

                                                                   با تشکر از :شهلا

 

طراوت

آنجا که زبان سرخ است سر سبز نمی ماند

 

                                                   با این همه سبز من جز سرخ نمی خواند

باغی که طراوت را از جاری خون دارد

 

                                                     باغی است که گلبرگش پاییز نمی داند

عشق است و به معنایی ش تفسیر نشاید کرد

                                                     این قطره به دریایی نشناخته می ماند

از دایره ات ای عشق بیرون نروم هرگز

                                                        هرگونه که گردونم سرگشته بگرداند

من چرخش تصویرم سر گیجه نمیگیرم

                                                       بگذار که تقدیرم همواره بچرخاند

گردونه ی آتش را باید که بگردانند

                                                       تا غنچه ی پنهان را در خود بشکوفاند

آن شعله ی خرد اینک فواره ی آتش هاست

 

                                                      ای کاش ترا هم عشق اینگونه بگیراند

 

        با تشکر از :شهلا

 

 

تشخیص عشق حقیقی

ما تنها زمانی می توانیم معنای عشق حقیقی را در یابیم که به آن رسیده و

 

با تمام وجود آن را حس کرده باشیم. اگر وارد یک رابطه شویم که تمام

 

خصوصیات عشق  حقیقی  را  داشته  باشد و خودمان نیز احساس کنیم که

 

تاپایان عمر تمایل به ادامه ارتباط داریم بعد تازه آن موقع است که می توانیم

 

بگوییم حقیقتاً "عاشق" هستیم.

 

ما باید...

1) رفتارمان مطابق با فرامين الهی باشد.

2) کاملا با خودمان صادق باشیم.

3) توانایی درک تعهدی که با عشق به میان می آید را داشته باشیم

 

با تشکر از : علی  y_vafadar @yahoo.com

 

 

مهلت (معینی کرمانشاهی)

ناز کمتر کن، من اهل تمنا نیستم

زنده با عشقم، اسیر سود و سودا نیستم

عاشق دیوانه ای بودم، که بر دریا زدم

رهرو گمگشته ای هستم، که بینا نیستم

اشک گرم و خلوت سرد مرا، نا دیده ای

تا بدانی اینقدرها هم شکیبا نیستم

بس که مشغولی به عیش و نوش هستی غافلی

از چو من بیدل، که هستم در جهان، یا نیستم

دوست می داری زبان بازان باطل گو را

در برت لب بسته از آنم، کز آنها نیستم

دل بدست آور شوی با مهربانی های خویش

لیکن آنروزی، که من دیگر به دنیا نیستم

پای بند آز خویشم، مهلتی ای شمع عشق

من برای سوختن اکنون، مهیا نیستم

هیچکس جای مرا دیگر نمی داند کجاست

آنقدر در عشق او غرقم، که پیدا نیستم

 

                                    با تشکر از : علی  y_vafadar @ yahoo.com

 

 

 

گریه ژکوند

سرجوحه

الاهی بمیری

آی بیا اینجا بیا اینجا اونجا نه

این مدلی خیلی خوبه

هندی نیستا

دکتر علی شریعتی

خدايا   

 

به من زيستنی عطا کن که در لحظه مرگ

 

بر بی ثمری لحظه ای که برای زيستن گذشته است حسرت نخورم

 

و مردنی عطا کن که بر بيهودگی اش سوگوار نباشم

 

بگذار تا آن را من خود انتخاب کنم

 

اما آنچنان که تو دوست داری

 

چگونه زيستن را تو به من بياموز

 

چگونه مردن را خود خواهم آموخت.

 

                                      با تشکر از : نسترن nastaran5502000 @ yahoo.com 

به من و ...

مطمئن باش و برو

ضربه‌ات كاري بود

دل من سخت شكست

و چه زشت

به من و سادگي ‌ام خنديدی

به من و عشقي پاك

كه پر از ياد تو بود

و خيالم مي‌گفت تا ابد مال تو بود

تو برو، برو تا راحتتر

تكه‌هاي دل خود را آرام سر هم بند زنم

 

لبریز شراب

ساغرم گردیده لبریز از شراب دیگری

 

سر زده از مشرق دل آفتاب دیگری

تشنه ی مرگی دگر هستیم ای زاهد بنه

 

بر گلوی اشتیاق ماطناب دیگری

از خط دفتر مراکیفیتی حاصل نشد

خرج مستی می کنم هر شب کتاب دیگری

از حجاب تن گریزانم چو بوی گل ولی

بیم آن دارم شود این هم حجاب دیگری

تا زبند زلف او قصد رهایی می کنم

می دهد بر زلف مشکین پیچ وتاب دیگری

 

فروغ فرخزاد

ترا می خواهم و دانم که هرگز                              به کام دل درآغوشت نگیرم
     

                                توئ آن آسمان صاف و روشن

                                 من این کنج قفس مرغی اسیرم

ز پشت میله های سرد و تیره                                 نگاه حسرتم حیران به رویت
                      

                                در این فکرم که دستی پیش آید

                                و  من نا  گه  گشایم  پر  بسویت
    

در این فکرم که در یک لحظه غفلت                      از این زندان خامش پر بگیرم

                                  به  چشم  زندانبان   بخندم

                                 کنارت زندگی از سر بگیرم

 

                                         با تشکر از : مرجان   marjan_mb17 @ yahoo.com

همان عاشق

سلام اي نازنين خوب و زيبا 

 

نمي گيري سراغي از دل ما

                                                        نمي پرسي تو حال شاپرك ها

                                                        نمي گويي كجايند قاصد ك ها

چرا ديگر نمي آيي كنارم

بگو با تو چه كردم ، اي نگارم

                                                         بگو يارا چرا از من بريدي

 

                                                         مگر جانا ، تو عشق من نديدي

به ياد آور شكوه لحظه ها را

صداقت را ، وفا را ، خنده ها را

                                                         به ياد آور صفاي بي دلي را

 

                                                        همان دوري و رنج و يكدلي را

اگر مهتاب گشته همدم تو

 

چرا آمد شبانگاهان غم تو

                                                        چرا و صد چرا اي نازنينم

 

                                                        بدان تا بودم و هستم همينم

 

همان عاشق ، همان صادق ، همان راد

 

كه از ياد تو گردد همچنان شاد

 

 

یک شب عاشقانه برات گریه کردم

نمی گم که رو زمین عاشقترینم

نمی گم برای تو من بهترینم

نمی گم که ثروت دنیا رو دارم

نمی گم که قدرت خدا رو دارم

نمی گم که خورشید وماه برات می آرم

نمی گم ستاره تو شبات می آرم

نمی گم قصری از طلا می سازم

نمی گم پلی ازلاله ها می سازم

نمی گم با بودنم غم دیگه مرده

نمی گم خدا تو رو به من سپرده

من می گم معنی عشق من تو هستی

من می گم تنها امید من تو هستی

من می گم یک قلب پاک و ساده دارم

من می گم برای تو هر چی که دارم

من می گم مهرو وفا برات می آرم

من می گم تا جون دارم برات می سازم

من می گم با جون ودل برات می سازم

من می گم غم اگه داری با تو هستم

من می گم تنها با عشقت زنده هستم

 دوستت دارم چون تنهاترين ستاره زندگي منی

دوستت دارم چون تنها ترين مصراع شعر منی

دوستت دارم چون تنها ترين فکر تنهايي مني

دوستت دارم چون زيباترين لحظات زندگي مني

دوستت دارم چون زيباترين خاطرات منی

دوستت دارم چون زيباترين روياي خواب مني

دوستت دارم چون به يک نگاه عشق مني

 

 

تیشه

 

آنگاه که..........

 

ضربه های تیشه زندگی را

 

          

بر ریشه آرزوهایت حس میکنی؛

 

 

به خاطر بیاور که ...

 

 زیبایی شهاب ها

 

از شکستن قلب ستارگان است!

 

 

---

 

سفر برایم هیچ چیزبه جز دلتنگی ندارد.

 

اما زندگی به من آموخت...

 

برای بهتر دیدن عظمت و شکوه هر چیز،

 

 باید قدری از آن دور شد!

 

---

 

خورشید سعادت را بر آسمان خانه شما می بینم.

 صبور باش................

 

تیره ترین ابرها هم چند روزی بیشتر

 دوام نمی آورند.

 

---

تکه های قلبم را با تو قسمت می کنم.

 

 شاید هیچ اثری براین سرمای زمستانی نداشته باشد؛اما

 

 برای لحظه ای می تونی ،گرمای عشق واقعی را

 

در دستانت حس کنی!

 

 

عشق آفرین

گوش کن ای دل ، صدای آشنا را بشنوی

           بار دیگر عشق یاری حلقه بر در می زند

          روزها و شبها شِکوه می کردی ز تنهایی ، ولی

                با تو می گفتم که عشق آخر به ما سر می زند

                          باز عشق تازه ای آمد که شب ها تا سحر

                                 از نوای های های گریه بی خوابم کند

                                     باز عشق آمد که در جانم فروزد آتشی

                                                   آتش او در میان شعله آبم کند

وای ، این عشقی که می تازد به جانم عشق کیست ؟!

کیست کاین می را به جام خالی من ریخته ؟!

 

نرمخویی ، کو لطافت از بهار آموخته

    ماهرویی ، کز حلاوت با عسل آمیخته

                 مخمل اندام او تا با تنم شد آشنا

             گرم شد جان و دلم از گرمی آغوش او

              گشتم از یک بوسۀ عشق آفرینش ، روزها

              مست او ، مبهوت او ، بی تاب او ، مدهوش او

                             سینه چون پرنیانش بستر گرم من است

                              بستر عشق من است این بوسه گاه مرمرین

                                 از دم این بوسه ها در من گل عشقی شکفت

                                     عشق ، در من زنده شد از بوسه ای عشق آفرین

                                                   گوش کن ای دل صدای آشنا را بشنوی

                                                        بار دیگر عشق یاری حلقه بر در می زند

روزها و شب ها شِکوه می کردی ز تنهایی ، ولی

با تو می گفتم که عشق آخر به ما سر می زند 

هیچ وقت

 

عشق اونیه که تو آسمون دلت بهترین ستارتو به نام اون می کنی

 

عشق اونیه که به خاطره اون تموم قانونهای روزگارو زیره پا می ذاری

 

و به جاش ناهنجاریهای شیرین زندگیرو جایگزینش می کنی.

 

عشق اونیه که وقتی خیلی ناراحتی یا دلت می خواد

 

مث ابر بهاری گریه کنی اون میشه سنگ صبورت و آغوشش می شه

 

پناهگاهت و شونه هاش برات تکیه گاهی برای اشکهات.

 

عشق اونیه که شبها با یاد اون می خوابی با یاد اون غذا می خوری

 

با یاد اون حتی آهنگ گوش می دی.

 

عشق اونیه که شبها قبل از خوب با رویای با او بودن

 

چشماتو روی هم می ذاری.

 

عشق اونیه که شبها موقع خواب دوست داری

 

سره اون کنار سر تو باشه .

 

عشق اونیه که شبها دستاتو زیر بالش یا زیر بغلات پنهون می کنی

 

تا کمبود دستای گرمشو کمتر حس کنی. عشق اونیه که دوست داری

 

بوی عطر بدنش بشه تک تک نفسهات.

 

عشق اونیه که می خوای اون بشه ماه مهتاب شبها و خورشید روشنای زندگیت.

 

عشق اونیه که لدت همیشه بهونه ی اونو می گیره

 

هر چند می دونی که دیدار او غیر مقدوره.

 

عشق ا ونیه که براش بی تابی می کنی و نا خود آگاه بدنت براش می لرزه .

 

عشق اونیه که هر جا میری دوست داری اونم همراهت باشه .

 

عشق اونه که هرکجا میری دوست داری براش سوغاتی بخری

 

حتی اگر هم نتونی بهش بدی.

 

عشق اونیه که تمام حرفها و درد و دلت را دوست داری

 

برای اون بگی . عشق اونیه که تو دوست داری

 

اولین کسی که از پیروزی هات با خبر می شه اون باشه .

 

عشق اونیه که هر یادگاری یا دست نوشته ای

 

از اون از دنیا با ارزش ترمی شه برات .

 

عشق اونیه که موقع درد وقتی اونو می بینی ددت فراموشت می شه .

 

عشق اونیه که به خاطر شنیدن صداش

 

حاضری خیلی از ارزش هارو زیر پات بذاری .

 

عشق اونیه که تو موقع شادی هات

 

دوست داری اونم کنارت بود و سهمی از این خوشی ها رو داشت .

 

عشق اونیه که حاضری به خاطر اون به تموم دنیا حتی به آدما دروغ بگی .

 

عشق اونیه که به اون اختیار تام میدی

 

تا وارد حریم خصوصیه زندگیت بشه.

 

عشق اونیه که اون تموم فکر و ذکرت می شه.

 

عشق اونیه که آسمون سیاه دلت با قدوم اون رنگین کمان می شه.

 

عشق اونیه که برای دیدنش لحظه شماری می کنی .

 

عشق اونیه که موقع دلتنگیهات

 

مث ابر پر بارون آسمون دلت رو تصاحب می کنه .

 

عشق اونیه که از دوری اون قلم دست می گیری

 

و هر چه احساسه رو روی یه تیکه کاغذ می آری

 

و عشق اونیه که هیچ وقت نمی تونی فراموشش کنی

 

حتی اگه اون ترو فراموش بکنه...

 

پرستو

برآن بودی که پرستویی را دست آموز کنی

نگاهش داری در تابستان طولانی عشقت

تا همه چیز را از خاطر بزداید نه تنها فصول باران و آشیانه های متروک

که سرشت خود نیازش به پرواز و آفاق آبی آسمان راحتی

به سوی تو آمدم اما نه برای شناختن مردی دیگر

نیازمند آشنایی با خود بودم و شکوفایی در پرتو این آشنایی

آیا حقیقتا درس های تو در باره ی خودت بودند؟

از من تنها تنم را می شناختی و هیجانات ناپایدار آن را

رخنه کردی در هزار توی جانم

با آب شیره ی جانت خشکاندی نهال نو رس رویاهایم

قدیسین در خاک تیره نظر میکنند

و خاک تیره به طلای ناب بدل میشود

معشوق من حکایت دیگر داشت

او مرا طلا میخواند اما نگاهش به خاکستر گرمم مینشاند

عشق من میبویید و میچشید عطر و طعم گل های دیگر را

غافل از این پرستوی دست آموز

 

 

                                                                              با تشکر از : پرستو

صد گناه

حرفهایی هست برای گفتن و حرفهایی هست برای نگفتن ...

 

 

حرفهایی که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمی آورند و ارزش ماورایی

 

 

هرکس به اندازه حرفهایی است که برای نگفتن دارد.

 

 

گر دنياي ما دنياي سنگ است بدان سنگيني سنگ هم قشنگ است.

اگر دنياي ما دنياي درد است بدان عاشق شدن از بحر رنج است.

اگر عاشق شدن يک گناه است دل عاشق شکستن صد گناه است.

 

                                                  باتشکر از : علی y_vafadar@ yahoo.com

 

چون بنفشه بی تابم

آفتاب مهربانی سایه ی تو بر سر من

ای که در پای تو پیچید ساقه ی نیلوفر من

با تنها با تو هستم ای پناه خستگی ها

در هوایت دل گسستم از هم دلبستگیها

در هوایت پر گشودن باور بال و پر من باد

شعله ور از آتش غم خرمن خاکستر من باد

ای بهار باور من ای بهشت دیگر من

چون بنفشه بی تو بی تابم بر سر زانو سر من

بی تو چون برگ از شاخه افتادم زرد و سرگردان در کف بادم

گرچه بی برگم گرچه بی بارم در هوای تو بی قرارم

برگ پاییزم بی تو میریزم

نو بهارم کن نو بهارم

ای بهار باور من ای بهشت دیگر من

چون بنفشه بی تو بی تابم بر سر زانو سر من

 

                                                                      با تشکر از : من فراموش شده

 

کوچه دل من

کوچه غمناکه پرستوهای شاد

در غروبی پر ملال و بی صدا

خبر عریونی باغها رو داد

پاییز اومد اینور پرچین باغ

تا بچینه برگ و بال شاخه ها

کسی از گلها نمیگیره سراغ

بیا در سوگ دلگیر گلسرخ

بخونیم شعری از دیوان گریه

من وتو زاده ی فصل خزانیم

دو تن پرورده ی دامان گریه

پاییزه پاییزه عریون

من وتو خسته و گریون

مینویسم با دل تنگ روی گلبرگ شقایق

فصل دلتنگی پاییز فصل غمگینی عاشق

 

                                                                              با تشکر از شهلا 

در جواب سارا که ارتباط زن و مرد و به جنگ جهانی تشبیه کرد

بین زنان و مردان هیچ تفاوتی وجود نداره.هر دو آفریده ی خدا هستند

هر دو توی این دنیا رنج میبرند هر دو عاشق میشند هر دو آرزو دارند

هر دو به آینده فکر میکنند.این تفاوتها چیز های پیش و پا افتاده ایی هستند

 

که گذرا هستند و ارزش نداره ادم خودش رو برای چیز های بی ارزش معطل کنه.

به خاطر موضوعات کوچیک وقتمون رو از دست ندیم بهتره.چه مرد و چه زن

 

بهتره فقط از خود گذشتگی یاد بگیرند هیچ کدوم از این موضوعات جاودانه نیستند و

 

 می گذرند .برای هم عیب نگیریم ضعف همدیگه رو به رخ هم نکشیم.

 

توی این دنیا هم زنها سالار هستند و هم مردها.همه ی ما خوب آفریده شدیم

 

 

                                                                      باتشکر از : من فراموش شده

پیشی تو رو بخوره