تبليغاتX
.

بي توشوريدگي چنان سرد است


كه به بيزاريش نمي ارزد


بي توعمرآنچنان پرازدرداست


كه به بيماريش نمي ارزد                                  بي توساغربه گردش آوردن


                                                               نه سروري ؛ نه حال مي بخشد


                                                               بي تومستي به جاي بي خبري


                                                               پاي تاسر ملال مي بخشد


بي توسيروسفربه باغ بهشت


خيمه بردن به شوره زاران است


بي تودربين جمع بنشستن


سرنهادن به كوهساران است


                                                               بي تو خواب نشاط آورصبح


                                                               همچوسنگي به سينه سنگين است


                                                               بي توهرگونه لذت وعيشي


                                                               چون اجل دركناربالين است


بي توباد حيات بخش بهار


روح كش تر زابرپاييز است


بي تو لبخند هرشكوفه به باغ


چون سكوت خزان ؛ غم انگيز است


                                                               بي توهرگونه شعري وسازي


                                                              داستانگوي نامردي هاست


                                                              بي توهربانگ مرغ خوش خواني


                                                              خبر شوم مرگ شاديهاست


بي تو هرخنده جنون انگيز


گريه برگور آرزومنديست


بي تو اين خنده هاي محنت بار


گل بي بوي ياس پيونديست


                                                              بي تو دربزم اهل دل رفتن


                                                              خودفريبي به شوق بي خبريست


                                                              بي تو هرشعربرزبان آيد


                                                              سرگذشتي زدرد دربه دريست


تابه چشمت كسي نظرنكند


خبرازحال من كجادارد


بكن آزارم آنچه بتواني


دل من هم بدان خدادارد

 

                                                                با تشکر از : سارا

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در چهارشنبه پنجم مهر 1385 و ساعت 17:51 |

ملا نصرالدین هر روز در بازار گدایی می کرد .

 

مردم هم حماقت او را دست می انداختند .

 

دو سکه به او نشان می دادند که یکی شان طلا و دیگری از نقره .

 

ملا همیشه سکه نقره را انتخاب می کرد .


این داستان در تمام منطقه پخش شد . و هر روز گروهی زن و مرد می آمدند

 

و دوسکه به او نشان می دادند وملا نصرلدین همیشه سکه نقره را انتخاب می کرد

 

تا اینکه مرد مهربانی از راه رسید و از اینکه ملا را دست می انداختند ناراحت شد.

 

در گوشه ی میدان به سراغش رفت و گفت :

 

هر وقت دو سکه به تو نشان دادند ِ سکه طلا را بر دار . این طوری هم پول بیشتری گیرت

 

می آید و هم دیگر دستت نمی اندازند .

 

ملا نصرالدین پاسخ داد : به ظاهر حق با شماست !


اما اگر سکه طلا را بر دارم دیگر مردم به من پول نمی دهند تا ثابت کنند که من

 

احمقتر از آنهام . شما نمی دانید تا حالا با این کلک چقدر پول گیر آورده ام .

 

اگر کاری که می کنی هوشمندانه باشد، هیچ اشکالی نداره که تو را احمق بدانند !

 

 

                                      با تشکر از : هومن homi_moshe @ yahoo.com

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در سه شنبه چهارم مهر 1385 و ساعت 11:13 |

عشق را تن پوش جانم مي كني

                                                            چتري از گل سايه بانم مي كني


اي صداي عشق در جان و تنم


                                                            آن سكوت ساكت و تنها منم


من پر از اندوه چشمان توام


                                                             آشنايي دل پريشان توام


آتش عشق تو در جان من است


                                                             عاشقي معناي ايمان من است


كي به آرامي صدايم مي كني


                                                            از غم دوري رهايم مي كني


اي كه در عشق و صداقت نوبري


                                                           كي مرا با خود از اينجا مي بري

 

 

                                با تشکر از : نسترن  nastaran5502000 @ yahoo.com

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در سه شنبه چهارم مهر 1385 و ساعت 10:46 |

هیجان وعشق او را حس می کنی

 

زمانی که عشق خدایی را در او پیدا می کنی


چتر حمایت او را حس می کنی

 

زمانی که به وفا داری او اطمینان داری


گرمای محبت او را حس می کنی

 

زمانی که به عشق او افتخار می کنی


از خود گذشتی او را حس می کنی

 

زمانی که تو فقط برایش وجود داری


پرستش و ایثار او را حس می کنی

 

زمانی او به کمال عشق رسیده


دعای خیر او را حس می کنی

 

زمانی که سجده ی شکر بودن با تو را به جا می آورد

                      

                                                                         با تشکر از : شهلا

 

 

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در سه شنبه چهارم مهر 1385 و ساعت 10:32 |
+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در سه شنبه چهارم مهر 1385 و ساعت 10:23 |
+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در سه شنبه چهارم مهر 1385 و ساعت 10:12 |

 

آموزش کلیدهای ترکیبی ویندوز Xp

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در دوشنبه سوم مهر 1385 و ساعت 11:49 |

ا ی دل تنها دیگه بسته انتظار

 

 

                                        با تشکر از : :سامان Saman.jagar@ yahoo.com

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در دوشنبه سوم مهر 1385 و ساعت 10:30 |

این روزا که شهر عشق خالیترین شهر خداست

 

            خنجر نامردمی حتی تو دست سایه هاست

 

                وقتی که عاطفه رو می شه به آسونی خرید


                         معنی کلام عشق خالی تر از باد هواست


                                          اما من که آخرین عاشق دنیام


                                           ماهی مونده به خاک و اهل دریام


                                                  از همه دنیا برام یه چشمه مونده


                                                     چشمه ایی به قیمت همه نفس هام


                                                        از همینه که همه عمرمو مدیون توام


                                                    تویی که عزیزتر از عمر دوباره ایی برام


                                               بی نیازی به تن قلندرم تنها لباسه


                                         اما دستام به ضریح تو دخیل التماسه


                              خسته و زخمی دست آدمک های بدم


                      پشت پا به رسم بی بنیاد این دنیا زدم


                من برای گم شدن از خود و غرق تو شدن


          راه دور عشقمو پیمودم این جا اومدم


    بی نیازی به تن قلندرم تنها لباسه


اما دستام به ضریح تو دخیل التماسه

 

 

                                                              با تشکر از : سامپجنا

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در دوشنبه سوم مهر 1385 و ساعت 10:10 |

خدايا به هر آنکه دوست می داری، بياموز که عشق از زندگی کردن

 

برتر است و به آنکه دوستتر ميداری، بچشان

 

که دوست داشتن از عشق برتر است.

 

                                 با تشکر از: محسن mohsenbird @yahoo.com

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در دوشنبه سوم مهر 1385 و ساعت 10:1 |

با زمین خیلی غریبم با هوای تو صمیمی


دیده بودمت هزار بار تو یه رویای قدیمی


به نگاه چشم گریون یه فرشته ی زمینی


چشمامو به روت می بندم تا که اشکامو نبینی


با تو فریاد یه عمر رو میکشم تا اوج باور


دلای آبی همیشه می مونن بی یار و یاور


از کجا باید شروع کرد قصه ی عشقو دوباره


تا همه بغضای عالم سر عاشقی نباره


غربت آرزوهامون دل طاقتو شکونده


نگو تو شهر حقیقت واسه ما جایی نمونده


نگو دیره واسه گفتن سهمم از دنیا همینه


که تو تنهایی اشکام کسی اشکامو نبینه

 

 

                                                       با تشکر از  : من ( فراموش شده )

 

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در دوشنبه سوم مهر 1385 و ساعت 9:58 |

وقتي كه دستهاي من از اوج صخره ها


مي رفت تا رها كند تن من را به پرتگاه


وقتي اميدهام


چون شعله هاي واپسين خرمن بر باد رفته ايي


خاموش مي شدند


وقتي اين جهان در پيش چشم من با ياد هاي دور با خاطرات شاد و تلخ رها در


در چراغها در دود تيره فراموش مي شدند


ناگه ز پشت ياس


تو بودي كه مي آمدي


من از تو هيچ قالبي نساختم.


قالب تو همون چيزي بود كه من مدتها دنبالش بودم و پيدا كرده بودمش.

 

 

 

                                                                              با تشکر از : شهلا

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در دوشنبه سوم مهر 1385 و ساعت 9:51 |

بودنم را هیچ کس باور نداشت

 

هیچ کس کاری به کار من نداشت            بعدمرگم بنویسیدروی سنگ

 

                                                    با  یه خطی  زیبا  و  قشنگ

 

این خوابیده است  در این گور سرد  بودنش  را  هیچ  کس  باور  نکرد

 

                                             با تشکر از : کامیارkamigt2001 @ yahoo.com

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در دوشنبه سوم مهر 1385 و ساعت 9:44 |
+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در یکشنبه دوم مهر 1385 و ساعت 10:23 |
+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در یکشنبه دوم مهر 1385 و ساعت 10:18 |

دارم از بخت خود گله ايي با تو مي گويم اگر مانده ترا حوصله ايي


ساكت و خيره و رام مي نشيند آرام


ني ني چشمش به رخ من نگران


نه حواسش به نگاه دگران


بخت من رام نبود


به همان روز و شبان


لحظه ايي هم دل وا مانده ام آرام نبود


هر كجا در نظرم برق فريب


هر كجا بر گذرم هرم سراب


نه اميدي به گل و باغ و بهار


نه به دنيا نه به كار


خيره ماندست و خموش


همه چشم و همه گوش


هر كجا بذر فشاندم پوسيد


آتشم را نفسي خاموشيد


چهره با دست فرو ميپوشد


و به نشكستن بغضي كه گرفته است گلوش بي سبب مي كوشد


آري اي روشني ديده ي من


من نشستم در خويش


و شكستم در خويش

 

                                                                      با تشکر از : شهلا

 

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در یکشنبه دوم مهر 1385 و ساعت 10:3 |

برآن بودی که پرستویی را دست آموز کنی


نگاهش داری در تابستان طولانی عشقت


تا همه چیز را از خاطر بزداید نه تنها فصول باران و آشیانه های متروک


که سرشت خود نیازش به پرواز و آفاق آبی آسمان راحتی


به سوی تو آمدم اما نه برای شناختن مردی دیگر


نیازمند آشنایی با خود بودم و شکوفایی در پرتو این آشنایی


آیا حقیقتا درس های تو در باره ی خودت بودند؟


از من تنها تنم را می شناختی و هیجانات ناپایدار آن را


رخنه کردی در هزار توی جانم


با آب شیره ی جانت خشکاندی نهال نو رس رویاهایم


قدیسین در خاک تیره نظر می کنند


و خاک تیره به طلای ناب بدل می شود


معشوق من حکایت دیگر داشت


او مرا طلا میخواند اما نگاهش به خاکستر گرمم می نشاند


عشق من می بویید و می چشید عطر و طعم گل های دیگر را


غافل از این پرستوی دست آموز

 

با تشکراز : پرستو

 

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در یکشنبه دوم مهر 1385 و ساعت 9:59 |

آن شب که تو آمدی صفا پیدا شد

 

پیمان شکنی رفت و وفا پیدا شد

 

در غربت من که جای بیگانه نبود

 

برقی زد و روی آشنا پیدا شد


گنجی که به سالها نهان بود از چشم


با هلهله در خانه ی ما پیدا شد


یک عمر کویر فقر را پیمودم


تا برق زد و کوه طلا پیدا شد


خورشید سعادتی که بر من تابید


در سایه ی رحمت خدا پیدا شد


من بودم و تاریکی شب ها ناگاه


از گوشه ی آسمان سها پیدا شد


تا شکر خدا بگویم از دیدن تو


در خلوت من حال دعا پیدا شد


با آمدنت که اختر بخت منی


در ظلمت شب ستاره ها پیدا شد.

 

                                    باتشکر از : سامپجنا sampgena @ yahoo.com

+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در یکشنبه دوم مهر 1385 و ساعت 9:54 |