|
تودرچشم من همچوموجی
خروشنده وسرکش وناشکیبا که هرلحظه ات می کشاند به سوئی نسیم هزارآرزوی فریبا توموجی توموجی ودریای حسرت مکانت پریشان رنگین افق های فردا نگاه مه آلوده دیدگانت تودائم به خوددرستیزی توهرگزنداری سکونی تودائم ز خود می گریزی توآن ابرآشفته نیلگونی چه می شدخدایا... چه می شداگرساحلی دور بودم ؟ شبی بادوبازوی بگشوده خود ترامی ربودم ... ترامی ربودم با تشکر از : سارا + نوشته شده توسط مهندس جعفری در دوشنبه چهاردهم اسفند 1385 و ساعت
11:18 |
قانون تو تنهايي من است و تنهايي من قانون عشق و عشق ارمغان دلدادگيست و
اين سرنوشت سادگيست! چه قانون عجيبي چه ارمغان نجيبي وچه سرنوشت تلخ
وغريبي كه هر بار ستاره هاي زندگي ات را با دستهاي خود راهي آسمان پر ستاره'
اميد كني و خود در تنهايي و سكوت با چشمهايي خيس از غرور پيوند ستاره ها
را به نظاره بنشيني و خموش و بي صدا به شادي ستاره هاي از تو گشته جدا دل
خوش كنئ و باز هم تو بماني و تنهايي و دوري و بازهم تو بماني و يك عمرصبوري... با تشکر از : bacheh_hamadone@yahoo.com
+ نوشته شده توسط مهندس جعفری در دوشنبه چهاردهم اسفند 1385 و ساعت
11:10 |
|
درباره وبلاگ
 |
